Eva Albrechtsen

2007-06-17T15:16:00.000Z

Eva Albrechtsen, cand. med!

Þetta endalausa nám mitt er nú formlega og opinberlega búið. Skrifuðum undir Hippocratesar eiðinn á föstudaginn í Læknafélaginu og síðan var hin formlega útskrift í Háskólanum í gær. Átti hreint yndislegan dag í gær með fjölskyldunni, vinunum, bekkjarfélögunum og fullt af öðru fólki niðri í bæ..... fullkominn útskriftardagur.

Sé eiginlega ekki fram á að blogga mikið og held að það sé jafnvel komin tími á að hætta...... Tými samt ekki að henda henni út vegna myndanna sem ég hef sett hérna inn þannig að hún deyr ekki alveg. En a.ö.l. verð ég bara með myndasíðuna mína virka. Hún er hér.

2007-05-20T08:29:00.000Z

Bara ad lata vita af mer her i Thailandi. Hef thad alveg otrulega gott.
Helt upp a afmaelid i frumskogi Thailands... frabaer dagur sem var toppadur med bestu afmaeliskoku sem eg nokkurn timan hef fengid.... med kertaljosum :).

Nenni eiginlega ekki ad blogga neitt og aetla bara ad leyfa mer ad visa i Sollu sem bloggadi adan um sidustu vikuna. Bloggid hennar er her.

Holdum til Krabi a morgun thar sem vid aetlum ad halda afram ad njota lifsins i solinni milli thess sem vid bordum aedislegum mat, forum i nudd og skemmtum okkur.

Bid kaerlega ad heilsa heim....

2007-05-05T12:46:00.000Z

Ég á tvær yndislegar frænkur í Danmörku, Amalie og..... hér er smá saga af henni Isabellu sem hefur haldið mér uppi síðasta sólarhringinn á þessum síðustu dögum próflestursins..... Isabella, sem er 3 ára, fór til læknis í vikunni og kom pabbi hennar að sækja hana á leikskólann til að fara með hana þangað. Þegar þau voru að labba út af skrifstofu læknisins segir læknirinn við Isabellu að nú sé hún orðin það stór að hún eigi að hætta að nota snuð..... Þegar þau feðginin koma á leikskólann aftur spyr leikskólakennarinn hvernig hafi gengið hjá lækninum..... pabbi hennar minnir hana á hvað læknirinn hafi sagt um snuðið.... Isabella horfir þá á pabba sinn og segir: “ég vil fá nýjan lækni”!!

6 dagar í prófið..... 7 dagar í Thailand!!!

2007-03-30T15:44:00.000Z

Hvor var rejsen hjem dog lang og hvor dejligt var det at komme hjem igen!!! På godt et døgn var vi i syv lufthavne; Lilongve (Malawi), Lusaka (Zambien), Nairobi (Kenya), Dar es Salaam (Tansania), Amsterdam, København og Keflavik. Så det var nogle trætte, solbrændte og glade piger der blev modtaget i Keflavik.

De sidste to dage i Lilongve var vi på Bottom hospitalet som er en del af Central Hospitalet hvor vi havde været ugen før. Bottom hospitalet ligger i den fattigeste del af Lilongve og der er en fødeafdeling og en speciel afdeling for polio patienter. Der er ikke noget labaratorium, så hvis de skal have undersøgt noget eller hvis der mangler f.eks. blod er nogen nødt til at tage til Central hospitalet, enten på cykel eller løbende!! Der er nemlig ikke nogen telefon der virker på de to sygehuse fordi telefonregningen er ikke blevet betalt i mange år!! Men vi var sammen med en norsk specialist på fødeafdelingen og vi så mere på 8 timer der end på 8 uger på fødeafdelingen her på Island!! Jeg er utrolig glad og taknemlig for at have haft mulighed for at være de uger i Malawi og se noget der er SÅ forskelligt fra alt det jeg har arbejdet med før.

Jeg kommer til at sætti en masse billeder ind på nettet, forhåbenlig så snart som muligt, men jeg har ikke fået allt billederne endnu, men jeg skal nok lade jer vide hvor de kan ses.

2007-03-25T14:36:00.000Z

Safari i Zambien var virkileg flot og vi fik set de fleste af de dyr vi gerne ville; zebra, giraffer, elefanter, lover, flodheste, krokodiler og saa ogsaa forskellige fugle, slanger og hvad der ellers findes i saadan en jungel. Gruppen bestod af os tre, Maggas ven fra Tyskland, Peter, den ene af de to amerikanske kiruger og saa fire drenge fra Skotland. Vi var oppe med solen om morgenen; virkelig en flot udsigt over Luangwa floden som var lige uden for vores lodge. To gange om dagen var vi ude at kigge efter dyr, fra 6-10;30 og saa igen fra 16-21. Jeg fik taget en hel masse billeder, men det gaar ikke rigtig at saette dem ind her fra internetkaffen i Lilongve.

I gaar var jeg saa paa vakt paa sygehuset. Vi gik stuegang paa hele den kirugiske afdeling og der var virkelig nogle interesante patienter. Det er utroligt hvor laenge folk de vaenter med at tage til laege her. Der var f.eks. en kone der havde en tyroid-tumor som gjorde hendes hals dobbelt saa stor som den ellers skulle vaere og hun kom forst nu fordi hun havde svaert ved at traekke vejret og nogle gange havde hun svaert ved at spise for haard fode!!! Hen paa eftermiddagen kom saa en aeldre mand ind med en utrolig svulmet mave og det viste sig, at han havde en sigmoid volvulus..... far, det var overhovedet ikke nodvaendigt med rontgen, man kunne se og maerke hans tarme med de bare ojne!!! Men jeg kan ogsaa fortaelle dig, at det ikke just er de bedste rontgenbilleder de tager her, jeg tror de jeg tog paa Hvolsvollur i sommer var meeeeeget bedre..... de kunne godt bruge et par "geilsafraedinga" her til at laere dem lidt af hvert.
I gaar-aftes var vi saa i byen sammen med dem vi har laert at kende her. Vi var paa en bar som ligger lidt op ad gaden hvor vores hotel er. Det var meget sjovt, de fleste paa baren var indfodte, men der var ogsaa nogle andre hvide og saa selvfolgelig os som fyldte en del. Den ene af de to kiruger hedder Adam og der var en af dem der talte med os som, efter at have spurt Adam hvad han hed vente sig imod mig og spurgte om jeg hedder Eva. Det sagde jeg selvfolgelig ja til og han kom fuldstaendig op at kore.... forst ville han overhovedet ikke tro mig, men da jeg havde overbevist ham saa lod han os ikke vaere hele aftenen...... nogle gange synes jeg beboerne her gerne maatte lade os vaere. Nogle gange foler man sig lidt som et dyr i zoologisk have. Det bliver dejligt at komme hjem igen og bare falde lidt ind i baggrunden....

Jeg prover at saette et blog til ind inden vi rejser hjem. I morgen har vi faaet lov til at tage paa Bottom hospitalet som er hospitalet som ligger i den fattige del af Lilongve. Vi modte en norsk gynaekolog i sidste uge og han gav os lov til at se kvinde-og fodeafdelingen. Der er 12000 fodsler paa den afdeling pr aar..... 3 x mere end paa hele Island pr aar.

2007-03-19T14:04:00.000Z

Jeg assisterede til en operation idag; splenectomi i 100% varme (det synes jeg i hvert fald) sammen med en kirug fra Filipinerne (som forresten er 82 aar gammel og ser overhovedet ikke saadan ud..... han arbejde alene for fem aar siden med hele den kirugiske afdeling paa Kamuzu Hospital) og en skor kirug fra Rusland. Jeg folte mig som en der arbejde med fisk hjemme paa Island. Jeg havde mit specielt medbragte toj fra skadestuen i Lund som er lavet af noget stof der skal holde blod og andet vaeske bedre vaek fra min hud. Udover det havde jeg et par gummistovler paa, et plastikforklaede og saa den dragt man almindeligt bliver klaedt paa naar man skal operere. Og to par hansker. Jeg fik lov til at hjaelpe en del, men det jeg synes var facinerende var at se ind i saadan et sygt menneske. Hans lever var fuldstaendig haard og 100% i knuder (cirrhosis) og han havde varices ud over hele maven og op paa oesophagus...... de provede at lukke varicerne af, men de maate meget lidt rore ved dem uden at de begyndte at blode. Saa da selve operationen var faerdig gik Filipineren ud og den rusiske kirug og jeg fik lov til at lukke saaret. De naale og suture de bruger her er for det meste udlobet, saa det var et par suture som bare gik i stykker ved at sy saaret sammen. Jeg fik lov til at sy halvdelen af saaret sammen, men det er nok et af de grimmeste ar jeg har lavet indtil nu...... naalen var saa grov, at den matchede naesten den vi bruger derhjemme til gaasen til juleaften.....

Tiden er udlobet... vil ellers bare sige, at jeg har det godt.

2007-03-16T14:09:00.000Z

Lilongve er noget HELT andet end Monkey Bay. Meget storre og skraemende.... og meget mere beskidt (og saa har vi selvfolglig ikke en gigantisk swimmingpool lige uden for vores have mere). Men det er ogsaa laererigt at vaere her, isaer paa hospitalet. I denne uge har vi vaeret paa borneafdelingen og jeg maa indromme, at det er lidt for meget for mig. Pigerne, som begge taekner paa at blive bornelaeger synes til gengaeld, at det er meget spaendende. Det jeg synes er for meget er alle de syge born der er paa afdelingen og, hvor lidt man kan gore. Der er 250 senge paa afdelingen, 3 specialister, 4 unglaeger og saa en masse clinical officers og clinical officers elever. Patienterne er 2-3 gange flere end sengene og den sygdomflore der findes er noget jeg aldrig ville have dromt om…… malaria, pneumonia, meningitis, diarrhea, HIV og born med forskellige sygedomme ligger sammen i seng, saa dem der kommer ind med en sygdom har sikkert faaet en anden dagen efter ogsaa!! Hjordis og jeg har begge set paa et barn do og der var ikke noget vi kunne gore…. Virkelig forfaerdeligt! Vi modte to amerikanske kiruger paa hospitalet i ugen, og de har lovet mig at redde mig fra borneafdelingen… tror ikke rigtig jeg kan klare mere….. Men det skal ikek forstaes saadan, at det er helt forfaerdeligt; vi faar ogsaa laert en hel masse, det er bare saa forskelligt fra alt det vi har laert for.

Sidste week-end gik ikke helt som vi havde haabet…. Vi har lovet hindande aldrig at saette saa meget som en lille taa op i en mini-bus igen. De busser skulle forbydes….. Vi ville have vaeret i Livonde National park, men det gik ikke, ligesom naesten alt andet som bliver planlagt her i Malawi….. I stedet tog vi ned til Zomba plateau som er et bjergomraade i den sydlige del af Malawi. Det havde vi et dejligt dogn med vandreture og madlavning over aaben ild. Weekenden endte saa i det sidste mini-bus maridt; 5 timer mast sammen fra Zomba til Lilongve og vi var ikke kommet her for det var blevet morkt. Det skal bare siges, at vi har det godt nu, men det at vaere ude i market er noget vi ikke gor saa meget af…… kriminaliteten er rimlig hoj her og det er ikke saa nemt at vaere saa lys og prove at gemme sig i maengden!! Men I kan vaere rolige, det er fint om dagen og vi passer meget godt paa os selv!

Nu vil jeg stoppe, det er ret irreterende at skrive paa denne computer, den retter altid mine ord og vil gore dem engelske! I naeste uge tager vi paa fire dages safari til Zambien, saa i stedet er vi paa hospitlet helt indtil vi tager hjem den 28. marts. Forresten Poul… har vi ikke stadig en aftale i Kastrup, torsdagmorgen den 29. marts???
LIge til sidst en lille local joke herfra. Paa chicheva (sproget der bliver talt her) gor man ikke forskel paa l og r….. saa naar de taler engelsk gor de heller ikke forskel paa l og r….. sidste aar var der valg og dagen efter sagde de i radioen; “the president had a very good erection”…

Mange knus herfra…..

2007-03-12T17:17:00.000Z

Hejsa!
Ville bare fortaelle, at vi er kommet til Lilongve efter en meget underlig week-end. Den historie bliver nodt til at vente til en anden gang. Bara saa I ved, at jeg har det godt.
Knus!

2007-03-08T11:24:00.000Z

Det her bliver det sidste jeg skriver fra Monkey Bay. I morgen drager vi til Liwonde som er en by ca 180 km syd for MB. Hvordan vi kommer herfra ved vi ikke helt endnu, men det skal vi nok finde ud af. Det er en lidt underlig fölelse at skulle væk herfra. Vi har sikkert haft det ALT for godt her hos ICEIDA og det skal nok blive underligt ikke at have al den luxus vi har haft de sidste to uger. Men det har vi selvfölgelig bare godt af.....

De sidste par dage har været præget af, at den islanske deligation har været her i omraadet. Vi har virkelig været heldige, for der har ikke været tale om andet end, at vi deltog i al det de havde arrangeret. Vi fik derfor lov til at komme med ud og se en folkeskole og gymnasium ligesom jeg fortalte sidst. I gaar var vi saa med ud at se en ny klinik i Nankumba som ICEIDA har funderet. Der var en stor cermoni, hvor den malawiske sundhedsminister mödte op. Det har regnet utrolig meget de sidste to nætter, og vi troede faktisk ikke vi ville tage afsted i gaarmorges. Men det skulle selvfölgelig pröves, nu da det hele var blevet arrangeret og vi naaede da ogsaa frem selv om det blev 2 timer efter planen. Vejene er nu ren mudder og de fleste aaer er oversvömmet (det bliver ogsaa spændende, om vi overhovedet kan komme herfra i morgen). Det betöd ogsaa, at gaarden foran kliniken som blev brugt som scene til cermonien var ÉN stor mudderpöl.... det var meget sjovt at se alle de fine mennesker hoppe rundt i mudderet, men de klarede det meget fint. Én ting synes vi, at var lidt for meget. Bilerne blev selvfölgelig meget beskidte af at köre paa de mudrede veje, ogsaa sundhedsministerens bil, men den blev vasket imens cermonien blev afholdt….. ogsaa selv om de skulle tilbage ad den samme vej igen!! Udover det, saa synes vi rigtig godt om deres sundhedsminister (hun har været minister siden sidste sommer). Hun holdt en meget god tale, virker som om hun forstaar hvad det er der sker i deres land og er taknemlig for den hjælp ICEIDA giver til Malawi. Borgmesteren i Mangonchi (som er den störste by i det her distrikt) sagde i sin tale, at han jo var rigtig glad for al det arbejde Islændinge lavede i Malawi, men han synes altsaa, at ICEIDA ogsaa kunne fundere i de fire andre smaa distrikter der er i Mangonchi (Mangonchi distrikt er altsaa delt op i fem distrikter og Monkey Bay er kun et af dem med ca 110-120.000 indbyggere).

Der er ogsaa noget andet vi har svært ved at vænde os til her..... Malawerne synes overhovedet ikke det er svært at komme til de hvide og bede om penge. Og for det meste kommer der virkelig sörgelige historier, saa naar man siger nej til dem, saa sidder man tilbage med en meget daarlig samvittighed. Siggi havde advaret os den förste dag, og det var minsanten rigtig hos ham, og han havde ogsaa fortalt os den rigtig historie; man sidder udenfor sit hus og læser og saa kommer der en malawer, som man forresten aldrig har mödt eller talt med för og begynder at tale med en. Det er meget hyggeligt til at begynde med, men saa pludselig bliver han rigtig bedrövet og fortæller, at begge hans forældre er döde, han skal sörge for sine systkene og han har ingen penge til skolen. Saa han spörger, om man vi fundere hans skolegang. Det er meget ubehagligt, men vi fik straks at vide, at vi ikke skulle give dem nogle penge. Saa kommer nemlig alle de andre ogsaa og vi kan ogsaa være sikkre paa, at pengene ikke bliver brugt til skolegang. Men man har det rigtig daarligt med at sende folk væk, men de er ogsaa gode skuespillere (og saa er det svært at skælne mellem dem der spiller og dem der ikke gör det, men jeg tror faktisk, at dem der virkelig har brug for hjælp, ikke kommer til en paa den maade).
Gennemsnitslönnen her i Malawi er 600 USD om aaret, som er ca 40.000 kwatzi (20.000 isl kr/2000 dkr). Det er selvfölgelig ikke særlig meget naar man samligner med os, men saa koster det heller ikke saa meget at köbe mad her. Maden er dog meget og afhænger fuldstændig af hvad der findes fra dag til dag. Imens vi har været her, er de grönsager man kan köbe paa markedet: tomater, aubergine, advokato, lög, kartofler og agurker ind i mellem. Frugt: bananer! og en gang har vi været heldige og har fundet ananas (og i Cape Maclear fik vi mango!!). Det vi köber paa markedet koster det samme som ingenting. Hos bageren kan man köbe to slags bröd; hvidt bröd og hvidt bröd der er skaaret i skiver!! Et bröd koster 60 kwatzi (3 dkr), men det smager saa ikke særlig godt (eins og tvibökur, man ekki hvað þær heita á dönsku).

Naa! Mere bliver det ikke til her fra Monkey Bay. I morgen drager vi til Lilwonde som er en nationalpark hvor man kan se flodheste, elefanter, krokodiller ofl dyr. Der har vi tænkt os at være til söndag hvor vi vil pröve at komme tilbage til Lilongwe hvor vi skal være de næste to uger.

Mange knus fra Monkey Bay

2007-03-06T14:23:00.000Z

Nu er de ene af de to mobil-selskaber som er i Malawi brudt sammen pga en bradt i deres hovedkvater. Men utrolig nok, saa fortsætter livet her uden mobil-telefoner....

Vi tog til Cape Maclear sidste weekend hvor vi snorklede rundt i det klare i Lake Malawi. Vi saa en masse fisk, orange, graa, lilla og blaa, men heldigvis ingen krokodiller eller flodheste som der vist er nogle af her i Lake Malawi. Cape Maclear er en meget underlig turistattraction.... omkring 1990 var Cape Maclear det helste sted for hippier at samles sammen i Afrika og i dag findes der stadig hvide, meget underlige hippier imellem de indfodte, der bor der. Der er en helt almindelig malawisk landsby med deres mudderhuse og straatage, men ind imellem er der rigtig fine hoteller eller lodge som er fyldt med hvide folk. Det passer ikke rigtig sammen.
Cape Maclear er kun ca 20 km fra Monkez Bay, men vejen er ikke noget man overhovedet kan kalde vej. Her i Malawi er der ikke noget der kaldes vedligeholdning. Hvis tingene bliver lavet, saa er det det eneste der bliver gjort. Vejene her omkring er værre end grusvejene oppe paa hojlandet paa Island!!

I gaar, mandag, var der helligdag her i Malawi. Vi ved ikke rigtig hvorfor, kun at helligdagen var i lordag og naar det sker, at en helligdag enten falder paa en lordag eller sondag, saa er der altid fri mandagen efter.... meget behagligt. Lægen der er her, Siggi, bod os ud paa en vandretur. Lige siden vi kom har han snakket om en lille landsby som ligger oppe i klippeskranten ud til Lake Malawi. Man kan kun komme derhen paa fod og hans synes, at hvis alt her i Malawi er som Norden var for 300 aar siden, saa er den landsby som for 700 aar siden..... og han havde ret! Det var utrolig spændende at se. Vi var ca 10 der gik sammen for lige nu er Monkey Bay fyldt med Islændinge. ICEIDA har deres aarlige deligation her i denne uge hvor de gaar rundt paa de kliniker og skoler de fundere her og ser hvad og hvordan deres penge bliver brugt. Men vi blev altsaa hentet, alle 10 i en lille motorbaad og fik ogsaa en lille sighseeingtur om Lake Malawi...... paa et tidspunkt gav motoren op, midt ude i fjorden J. Saa var der ikke andet at gore end at springe i og prove at skubbe baaden!! Det er nemmere sagt end gjort og efter en halvtimes skub kom motoren heldivis igang igen.

I dag var vi ude sammen med den islanske deligation for at se en skole i landsbyen Msaka. I skolen er der 1000 elever men kun 10 lærere. Bornene var utrolig spændt for at se os og hang omkring os som myg. Jeg kunne ikke gaa nogle steder undtaget at skulle passe paa, at ikke træde paa et barn. Men de er SAA sode og bliver helt vilde naar man tager et billede af dem. Eftermiddagen har vi tilbragt her paa vores hospital, men desværre kan der ikke rigtig laves noget her i dag for de har ingen hansker at arbejde med. Vi fik det at vide i slutningen af sidste uge, at deres hansker var færdige, saa vi gav dem to kasser som vi havde med fra Sverige. De har ordret nye hansker fra Lilongve, men i forhold til hvor hurtig tingene gaar her, saa kommer de nok ikke i denne uge!

2007-03-01T06:30:00.000Z

En lille advarsel i begyndelsen; nettet her i Monkey Bay er meget daarligt, saa vi kan kun komme ind naar det passer telefonselskabet! Lige nu sidder jeg paa en labtop som en islansk pige ejer, som laver en opgave her og derfor har jeg haft et par dage til at skrive dette blog....... det jeg pröver at sige er, at den er lang, men den skal tænkes som mange-dages læsning for der kan varer lang tid inden jeg kommer ind paa nettet igen......

“I Europa, er det tiden, der styrer folket, men i Afrika er det folket, der styrer tiden”.

Det var et af de förste setninger vi fik, da vi kom til Lilongwe i söndags. Efter en dejlig lördagmorgen sammen med familien paa Rudegards Alle startede vores store æventyr i Kastrup kl 12 lördag..... derefter var det Amsterdam -> Nairobi -> Lusaka (Zambia) og saa endelig Lilongwe i Malawi...... det var ikke meget vi fik sovet i flyet og vi var trætte da vi stod i lufthavnen i Lilongwe. Vi blev kört ind til rutebilstationen i Lilongwe, ville se pa busplanerne (tror ikke rigtig at busplaner er kommet til Malawi endnu) om der gik en bus til Monkey Bay hvor vi skulle starte. Taxaen stoppede foran en mini-bus og i vinduet pa den stod Mangonchi og Monkey Bay..... vi blev rigtig glade for saa var vi fri for at finde et hotelværelse og kunne fa lov til at komme hele vejen den förste dag. Vi spurgte hvornaar bussen skulle afsted og fik svaret “soon”. Hmmm, ja “soon” betyder aabenbart ikke det samme i Afrika som i Europa var det vi tænkte da bussen langt om længe körte ud af Lilongwe. Da havde vi ventet inde i bussen, i 30 graders varme indtil den var fyldt op. Först da begyndte buschauffören at tænke paa at köre afsted. Og naar jeg siger, at bilen blev fyldt op, saa mener jeg fyldt op. Saa vidt jeg kunne tælle, saa var der plads til 14 personer i bilen.... vi var alt i alt 26 personer mast sammen ind i bilen + en hel kasse med fisk og al bagagen. Og jeg har hört, at ofte er der ogsaa höns og andre dyr i med i bilen, men det var vi heldigvis fri for...... men der sad vi altsa mast sammen i 6 timer imens bilen körte paa fuld drön efter landevejene her i Malawi..... overhalede hele tiden, baade biler, folk og dyr uden saa meget som at puste paa bremsen.... ja, det var en oplevelse, men man var ikke helt tryg hele tiden. Busen naaede saa laaaaaaaangt om længe til Mongonchi.... der stod alle ud af bilen og chauffören fortalte os, at han ikke ville köre længere for det var kun os der skulle videre..... men han ville selvfölgelig köre os hvis vi betalte ham 5000 kwatchi (ca 250 dkr som maaske ikke er saa meget, men i forhaald til at vi betalte 800 kwatchi for at köre de seks timer, saa vidste vi, at det ikke kunne være helt rigtig. Vi fik efter en masse snak trykket prisen ned, men da vi satte os ind i bilen, saa blev det lige pludselig fyldt op igen!! Ja, det er helt klart, at man er mzygo (hvid mand) her og vi har en masse penge som Malawierne tror, at de skal ha saa meget som muligt af!!

Det lykkedes os altsaa at komme til vejs ende den söndag (der var en hel time tilbage af söndagen der vi ankom) og det var nogle trætte piger der gik i seng den aften. Dagen efter vaagnede vi op til et paradis. Vi bor i hus som ICEIDA ejer (den organisation sem funderer hospitalet og skolen i den her by). Huset ligger lige op ved Lake Malawi, vi har ca 10 meter ned til en hvid strand saa langt öjet rækker. Alt er utrolig grönt her nu og temperaturen er omkring de 30 grader..... det har jeg det rigtig godt med. Her i dag saa vi et par aber ude i vores have og vi har faaet fortalt, at der ogsaa er flodheste og krokodiler her i nærheden, men dem har vi nu ikke set endnu. ICEIDA faar folk som bor her i landsbyen til at arbejde i de huse de har, saa det betyder, at vi har en tjenestepige, en gardner og vakt om natten. Ja, vi indrömmer det, ikke just det vi troede vi skulle ned til, men vi vil da heller ikke klage.

Men jeg kan ogsaa fortælle jer, at vi faar set en hel anden side af Afrika her. Den klinik/hospital vi er pa om dagen har 30 senge, men der kommer ca 300 patienter om dagen. De fleste af dem venter ude i gaarden hele dagen efter, at nogen skal se paa dem, men de faa der bliver indlagt ligger paa senge uden linnet og det er familiemedlemmerne der sörger for patienterne (dvs at de faar mad og bliver vasket). Der er ogsaa en födeafdeling, men ingen mulighed for at operere....Vi er blevet fortalt, at værelserne er meget rene i forhold til Malawiske forhaald, men det er langt fra det vi ville kalde rene. Paa kliniken arbejder 2 clinical officers som er mænd der har 4 aars studie bag sig og har lov til at styre saadan en klinik (der er altsaa ingen læger paa kliniken). Siden er der to medical assistance som har 2 aars studie bag sig. Ud over det er der 3 malawiske sygeplejersker (er ikke helt sikker paa hvor meget de har lært, men de er alle tre “big mamma” som sikkert kunne styre en hel hær hvis de skulle) og nurse assistance som gaar i al mulig arbejde. Den islanske læge og hans kone (som er sygeplejerske) som er her arbejder som raadgivere og med management. Det er heller ikke muligt at arbejde her som læger ligesom vi har lært derhjemme. De resourcer de har her er til at græde over; der mangler medicin og det der findes kan overhovedet ikke klare noget som helst. Lige nu er der en mand indlagt som har “cor pulmonale” (heart failure) og for dem der forstaar hvad jeg taler om, saa er det eneste man kan give ham, tabeletter furesemide. Ud over det har han ogsaa Hep B. Udover det kan man ogsaa give folk oxygen, men det fleste vil ikke have det, for her er oxygen sat i sammenhæng med död (dvs det folk kender til oxygen som terapy er, at de folk der faar det, er dem der snart skal dö), saa de fleste tager det af ligesaa snart det bliver sadt op. Dirrhea og malaria er de sygedomme som de fleste har som bliver indlagt, især börn. Hjördis og jeg var pa stuegang i gaar og det var SAA svært at se alle de smaa börn som bare laa der og vi kunne egentlig ikke göre noget..... vi havde virkelig taarer i öjnene.

HIV er et stort problem her, ca 30% af folk har HIV eller AIDS. Der er en speciel klinik her som sörger for, at folk bliver undervist om HIV/AIDS, for behandling og piller. Det hele er gratis, men folk en nödt til at komme her hver eneste maaned for at faa pillerne.... det er gjort for at fölge med, at folk tager sine piller. Det er en meget underlig fornemmelse, at sidde inde i et rum med 30 mennesker hvor alle har AIDS..... man har max siddet sammen med én ad gangen paa Island!!

Naar vi gaar ude paa gaderne föler vi, at vi er som dyr i zoologisk have, men langt de fleste her er utrolig söde og venlige. Börnene er enten utrolig nysgerrige eller bange for os og græder ligesaa snart vi kigger paa dem. Men de er saaaaaaaaaaaa söde de börn.....

Vi har bestemt os for at blive her i Monkey Bay i to uger i stedet for én. Da jeg var i Marokko for to aar siden, synes jeg, at det var meget sjovere at være ude paa landet end inde i storbyerne og vi har ogsaa snakket med pigerne der var her för os og de synes det samme. Her har vi et flot sted at bo og vi er saa tæt paa den rigtige afrikanske kultur. Vi faar lov til at tage ud til de helt smaa landsbyer i næste uge sammen med en af sygeplejerskerne, og vi faar ogsaa lov til at besöge skolen som ICEIDA fundere.

Det her maa være nok for denne gange. Jeg haaber, I har brugt et par dage paa at læse det her, for det er ved at være rimlig langt..... ellers giver I bare op med at læse min blog J. Mange knus til jer alle sammen fra den mzogo i Monkey Bay!!

2007-02-22T09:18:00.000Z

Eins og sést á þessari mynd er allt á kafi í snjó hérna í Skåne..... amk finnst Svíum það og allar lestar-og strætóferðir eru frestaðar til hádegis.... eða þá á að endurskoða aðstæðurnar aftur.... Við Hjördís vorum nú mættar galvaskar upp á lestarstöðina til að ná lestinni okkar kl 7.32 í morgun en við mættum bara strollu af fólki sem var aftur á leiðinni heim til sín. Við ákváðum því bara að gera það sama og vorum stuttu seinna komnar aftur undir sængurnar okkar....

Það er farið að styttast óhuggnalega mikið í Malawiuferðina okkar.... síðustu dagar hafa farið í það að kaupa síðustu hlutina fyrir ferðina og í gærkvöldi byrjuðum við síðan á því að pakka öllu hafurtaskinu niður..... Förum til Holte á morgun þar sem við fáum að geyma töskurnar okkar þær fjórar vikur sem við verðum í Malawi. Ævintýrið hefst síðan rétt upp úr hádegi á laugadaginn og tæpum sólarhring seinna lendum við í Lilongwe. Ég er búin að lofa fjölskyldunni minni hér að blogga á dönsku meðan ég er úti þannig að þau geti líka fylgst með ferðalaginu okkar. Við þrjár verðum með blogg saman þar sem bloggað verður á íslensku. Sjáum síðan til hversu mikið maður nær að blogga, miðað við færslurnar sem hafa komið inn hjá stúlkunum í Malawi núna þá er ég farin að hafa litla trú á nettengingunni í þessum heimshluta..... þrátt fyrir að ferðahandbókin okkar (sem var gefin út á síðasta ári) segir að nettengingin eigi að vera ágæt. Við förum fyrst til Monkey Bay í eina viku og það er líklegt að nettengingin sé eitthvað lélegri þar en í Lilongwe þangað sem við förum eftir Monkey Bay..... en það verður bara allt að koma í ljós .....

2007-02-18T13:00:00.000Z

"Kassel - Frankfurt - Basel". Það voru leiðbeiningarnar sem Erik gaf mér þegar ég átti að taka við bílstjórastarfinu rétt eftir miðnætti aðfaranótt síðasta laugadags. Keyrðum alla laugadagsnóttina og vorum komin til Nandaz kl 9 um morguninn og upp í fjallið á skíðin klukkutíma seinna. Snilldarvika sem var í grófum dráttum svona;

Við vöknuðum milli 7 og 7:30 á morgnanna og borðuðum morgunmat sem samanstóð m.a. af nýbökuðu brauði frá bakaranum á móti íbúinni okkar, eggi og beikoni. Síðan vorum við alltaf mætt upp í fjallið þegar fyrsta lyftan fór afstað kl 8:45 og vorum meira og minna á skíðum til kl 16:30 með tilheyrandi hádegis- og kakóhléum eftir aðstæðum og þreki fólks. Þegar komið var heim var after-skiing milli 17 og 19 og notaði fólk það á mismunandi hátt. Þar sem að þetta er nú einu sinni fjölskyldan mín þá voru þrekæfingarnar aldrei langt undan á þessum tíma, með Poul í broddi fylkingar. Aðrir létu sér nægja að fá sér bjór/gos og snakk eða bara lögðu sig í sófann og slöppuðu af.... ég get alveg innilega mælt með Disney-myndinni "Cars", hún er algjör snilld!! Kl. 19 var síðan kvöldmatur sem að við skiptumst á að búa til og á hverju einasta kvöldi var veislumáltíð; nautakjöt, lambakjöt, grænmetisþema, ostar og pizzur. Eftir það var spjallað og spilað eins lengi og fólk hafði þrek til.

Við getum ekki kvartað yfir veðrinu. Það snjóaði frá sunnudeginum - miðvikudags þannig að við vorum með púðursnjó allan tíman. Vorum nánast ekkert inni á brekkunum heldur þeystum um milli trjánna í leit að púðursnjónum off pist. Reyndar var þriðjudagurinn mjög þungur þar sem hitastigið var við eða rétt ofan við frostmark. Afmælisdagurinn hennar Elnu var síðan algjör hápunktur ferðarinnar; nýfallin snjór og heiðblár himinn - algjör snilldardagur og sólin skein síðan aftur á okkur á föstudeginum. Það var aldrei neitt voðalega kalt þannig að seinnipart föstudagsins voru steinar farnir að gægjast upp úr snjónum þar sem fólk var duglegt að skíða. Þessi ferð var algjör snilld í alla staði og við getum engan vegin kvartað yfir veðri eða snjóleysi. Töluðum við fólk sem var í Austurríki á sama tíma og þar rigndi alla vikuna og þau fóru fyrr heim því þau komust ekkert á skíði. Mér fannst eiginlega bara algjör snilld að skíða líka í snjókomunni en það var auðvitað algjör toppur að fá síðustu tvo dagana svona fullkomna. Þetta er bara algjör must að komast í svona skíðaferðalag amk einu sinni á ári!!

2007-02-08T20:51:00.000Z

Hver hélt því fram að það væri erfitt að þýða frosinn kjúkling?!?!

Nú eru bara nokkrir klukkutímar í að við leggjum í hann til Sviss..... heil vika á skíðum með yndislegu fólki :). Ég verð með íslenska númmerið mitt þarna ef að e-r langar að heyra hversu gaman er hjá mér :).

2007-02-06T23:52:00.000Z

Konan sem við leigjum hjá á stóran, feitan og frekar óhugnalegan kött (ég er svo innilega sammála því sem hún systir mín bloggaði um daginn). Þessi köttur hennar er greinilega vanur því að vera hérna í kjallaranum því hann reynir að komast inn til okkar hvenær sem færi gefst. Honum hefur reyndar ekki tekist ætlunarverk sitt, en hann gerir sitt besta. Stundum þegar maður horfir út um gluggan á herberginu okkar stara tvö augu á mann (eins og t.d. núna :-/) og hann reynir að ná athygli okkar með því að renna klónum niður eftir glerinu endurtekið...... mjöööög svo hvimleitt hljóð. Ef hann heyrir okkur fara fram á nóttinni hleypur hann niður til okkar (hljómar eins og fullvaxinn maður sé að hlaupa eftir ganginum uppi). Honum hefur ekki enn tekist að komast inn til okkar en ég er viss um að ef það tækist kæmum við honum örugglega ekki út......
Kisi er búinn að gefast upp núna þannig að ég ætla að leggjast upp í rúm og leyfa Astrid Lindgren að lesa Bröderna Lejonhjärta fyrir mig...... algjör snilld að hlusta á svona sögur og reyna að skilja sænskuna (er síðan með bókina fyrir framan mig til að reyna að botna í því afhverju "st" í "stannar" og "stjärnor" ekki er sagt á sama hátt..... þessi sænska er ekki að gera mér lífið auðvelt). Er í algjörri nostalgiu þegar ég hlusta á Astrid. Hún les auðvitað á sænsku en að öðru leiti hljómar hún og les nákvæmlega eins og farmor. Farmor las Línu Langsokk og Puslingebogen inn á hljóðsnældur fyrir mig þegar ég var lítil og ég hlustaði alltaf á hana áður en ég fór að sofa. Enda er það alveg skilyrt hjá mér hérna að ef að ég ekki er með bókina fyrir framan mig sofna ég eiginlega strax og Astrid byrjar að lesa :-). En Emil i Lönnaberg mun stytta mér stundirnar á leiðinni til Sviss (bara ef e-r ekki vissi það þá verð ég á skíðum í svissnesku ölpunum eftir þrjá sólarhringa :-D, mér finnst það ekkert leiðinlegt ;)). Góða nótt!

2007-02-06T08:34:00.000Z

Jeg kom jo til at glemme mit camera i Jelling sidste week-end, men heldigvis havde Jørgen tid til at køre det op til Ole i Odder, så jeg kunne få det nu her i week-enden hvor jeg havde nogle rigtige hyggelige dage sammen med Disa og en dejlig aften sammen med Anni og Ole.... Nu har jeg fået sat et par billeder ind fra pigernes dåb i Jelling, I kan se dem her.

2007-02-03T10:28:00.000Z

Dísa skvísa (sem er ég er í heimsókn hjá núna í Árósum) skrifaði grein í síðustu viku fyrir vefritið Hugsandi um mannsheilann. Þrátt fyrir að greinin sé skrifuð af doktor í tölfræði finnst mér, hinn einfaldi læknanemi, hún nú bara nokkuð góð og skiljanleg ;-). Það sem mér finnst samt merkilegast (sorrý Dísa) er að ég er á einni myndinni í greininni..... langar svolítið að vita hvort að e-r ykkar finnið mig!! Hér er greinin!

2007-02-01T23:39:00.000Z

Er a naeturvaktinni a akutbilnum. Ekkert neitt rosalega mikid ad gera verd eg nu ad vidurkenna. Magga Dis var a vakt adfaranott thridjudagsins og manudagsins og thad var sama sem ekkert ad gera hja henni heldur, seinni nottina var ekki eitt einasta utkall...... hvad er eiginlega malid thegar madur er nemi ad elta annan laekni, tha er aldrei neitt ad gera en um leid og madur sjalfur er kominn med abyrgdina tha verdur allt brjalad!! Sidan til ad toppa allt tha var eitt stort slys sidustu nott thar sem laeknirinn thurfti ad gripa til thokkalegra rottaekra adgerda og hjartastopp undir morguninn!! Ekki thad ad eg vilji folki illt (lofa thvi) eeeeen ef eitthvad gerist ma thad alveg gerast medan eg er a vaktinni ;-)

2007-01-31T19:19:00.000Z

Maður er ennþá svekktur eftir leikinn í gær.... alveg óþolandi!! Og já, ég er svekkt, og nei, ég hélt ekki með Dönum. Sátum heima hjá Sigga verkfræðingi hér í Lundi og horfðum á leikinn, amk við Siggi og Hjördís.... Magga var nú eitthvað annars hugar..... og áður en leikurinn kláraðist höfðu 7-8 aðrir bæst í hópinn..... Vá, hvað maður varð spenntur í lok leiksins, hélt virkilega að stákarnir ætluðu bara að gefa þetta frá sér þegar þeir voru 4 mörkum undir en þvílíkur leikur hjá Snorra Steini sem sá um að jafna nánast á eigin vegum. Hjördís hafði meira að segja orð á því að hafa aldrei orðið svona spennt yfir handboltaleik áður..... þetta er það sem gerir handboltann svoooooo skemmtilegan!!
Talaði við mömmu á msninu áðan. Venjulega horfir hún ekki mikið á íþróttir en hún á það til að detta inn í svona mót. Þá líka er hún spenntust allra yfir leiknum og öskrar hæst af öllum. Hún kom bara með nokkuð öflug komment á msn-inu áðan og meira að segja nokkuð vit í þeim. Eitt var:"Íslendingunum vantaði tilfinningalega betri markmann og risa leikmenn".... já, konan getur alveg komið manni á óvart ;-). Hún sagði mér líka frá því að í mesta svekkelsinu hjá pabba eftir leikinn þá hringdu tveir bræður hans í hann, á sama tíma í sitthvorn símann. Karlinn var nú ekki alveg að höndla montið í þeim og lét þá bara tala við hvorn annan ;-)

2007-01-29T19:08:00.000Z

Så er jeg kommet tilbage fra Jelling hvor jeg havde en dejlig week-end sammen med Marie, Anne, Høne, Jørgen og Dorthe. Dåben var virkelig hyggelig og jeg er SÅ stolt af, at jeg var inviteret og endnu mere stolt af, at nu være gudmor til tre dejlige piger :). Desværre glemte jeg mit camera i Jelling så det bliver ikke til nogle billeder før efter næste week-end......

Skrifaði blogg á föstudaginn áður en ég fór til Jótlands en af einhverju ástæðum hefur það ekki birst......

Mér finnst Svíarnir alveg ótrúlega góðir leiðbeinendur og gaman að vinna með þeim. Ég hef sérstaklega tekið eftir því hvað þeir eru duglegir að hrósa. Þetta er allt annað en það sem maður hefur vanist heima. Ekki það að Íslendingar geri allt til að brjóta mann niður en mér finnst, amk mv/ Svíþjóð að hrósin gleymast oft, það verður e-rn vegin bara sjálfsagður hlutur að maður sé að gera hlutina rétt. Hérna passa þeir sig mikið að hrósa fyrir allt sem maður segir og gerir, en þeir gagnrýna líka..... en gagnrýnin verður e-rn vegin ekki eins áberandi og heima..... æi, veit ekki alveg hvernig ég á að útskýra þetta en mér finnst gagnrýnin e-rn vegin verða uppbyggilegri en ég er vön að heiman, maður veit að maður er að gera eitthvað gott og rétt og þá er auðveldara að taka við gagnrýni frekar en að fá bara gagnrýni og vera í óvissunni um allt annað sem maður er að gera. Makar þetta eitthvert sense???

Fékk einmitt hrós fyrir sænskuna mína í gær..... tók minn fyrsta, alvöru medicinska, sænska sjúklingin á bráðamóttökunni í gær. Var reyndar búin að hitta tvo aðra en í fyrra skiptið var deildarlæknirinn eiginlega með mér allan tíman og í seinna skiptið reyndist sjúklingurinn vera danskur!! En í gær var það ss alsænskur sjúklingur og alsænska konan hans. Þau voru alveg yndisleg og hjálpuðu mér bara með sjúkrasögutökuna; eftir að ég sagðist vera frá Íslandi en ætlaði að reyna að tala sænsku við þau tóku þau það svo bókstaflega að þau reyndu alltaf að hjálpa mér að finna réttu sænsku orðin. Amk tvisvar útskýrði ég fyrir þeim hvað ég var að reyna að spyrja um (á minni sænsk-dönsku) og þegar þau föttuðu það sögðu þau mér rétta orðið eða frasana og báðu mig síðan að endurtaka spurninguna á sænsku J algjör snilld. Sjúklingurinn var síðan lagður inn í observation og ég skrifaði nótuna í journalakerfið (á sænsku). Reyndar er það annað sem mér finnst öðruvísi hérna en heima. Svíar virðast hafa mun lægri þröskuld fyrir innlögnum en heima, held ekki að það sé að því að plássin séu fleiri hérna því að í blöðunum í síðustu viku var talað um neyðarástand á sjúkrahúsinu vegna plássleysis. Ég veit ekki alveg hvernig staðan er hér t.d. gagnvart lögsóknum oþh þ.e. hvort að Svíarnir séu orðnir hræddari en við að sjúklingarnir munu lögsækja þá og hafa því frekar vaðið fyrir neðan sig og leggja sjúklingana inn. En það eru alveg nokkur skipti þar sem mér ekki hefur fundist ástæða til að leggja sjúklingin inn, frekar bara fylgjat með honum ambulant en þá hefur hann verið lagður inn. Reyndar er vinnan í kringum innlagnir langt frá því að vera eins og heima...... sé alveg greinilega núna hvað papírsvinnan og reyndar bara öll vinna er fáránlega mikil heima í kringum innlagnir..... Held að Íslendingar gæti einfaldað kerfið sitt mjööööög mikið sem myndi koma bæði starfsmönnum og sjúklingum til góðs.....

2007-01-23T14:06:00.000Z

Ég veit ekki nákvæmlega hvenær það var að Lundur varð uppáhalds borgin mín í Svíþjóð. Ég hafði aldrei komið til Lundar áður en ég kom hingað í byrjun janúar en samt sem áður vissi ég alltaf að mér myndi líka vel við bæinn..... sem reyndar stóðst. Það eru endalaust margir íslenskir læknar sem hafa verið hérna og ég hef ekki heyrt einn einasta tala illa um bæinn eða spítalann (hef reyndar heyrt þá pirrast yfir Svíum en það er svolítið erfitt að forðast þann þjóðflokk í Svíþjóð!). Það er samt eitt við Lund sem mér líkar ekki.... staðsetningin þess... þetta þarf svolítla útskýringu sem kemur hér:
E-rn tímann ákvað ég að Lundur væri sunnan við Malmö.... afhverju, já það er merkileg spurning því að þessi ákvörðun mín hefur valdið mér miklu hugarangri. Það var ekki að því að ég skoðaði eitthvað landakort öfugt (Lundur er ss norð-austan við Malmö), ég bara ákvað það einn daginn að þetta væri staðsetning Lundar miðað við Malmö og Kaupmannahöfn. Þetta hefur orsakað það að allt og þá meina ég ALLT snýr öfugt fyrir mér hérna og ég get engan vegin endurforritað mig varðandi staðsetningar þessara tveggja bæja.... það gerir það að verkum að ég vil alltaf fara upp í vitlausa lest þegar ég fer á spítalann og þótt að ég núna sé búin að læra hvoru megin við lestarteinana ég á að standa þegar ég tek lestina á morgnanna þá horfi ég samt alltaf á eftir lestinni í öfuga átt!! Þetta er nú samt langt frá því að vera ástæðan fyrir að við Hjördís erum alltaf að villast.... ég kenni myrkrinu alfarið um það og að ekkert sé upplýst hérna..... og kannski pínulítið það að við Hjördís höfum lélega innbyggða áttavita!!

Síðan er veturinn kominn hingað til Svíþjóðar sem er alveg í góðu lagi.... þegar maður er utandyra en það er alveg óþolandi að veturinn skuli líka vera innandyra. Það er sama sem ekkert kyndað hérna hjá okkur og það er búið að setja e-rs konar lás á ofnana þannig að það er ekki hægt að hækka í þeim..... maður er farin að sofa í joggingfötum og sokkum.... ég er viss um að þreytan mín í morgun hafi stafað af því að öll orkan mín í nótt fór í að halda mér hita..... ég sakna dúnsængunar minnar (Elna, njóttu hennar fyrir mig).

Vaktin í gær var mjög fín.... er reyndar búin að finna orð sem lýsir henni mjög vel; rolig (og þá skal það lesið bæði á dönsku og sænsku ;)), þ.e. vaktin var mjög skemmtileg og róleg. Var með íslenskum lækni á vaktinni þannig að við gátum talað töluvert mikið saman sem er ekki venjulegt fyrir mig á spítalanum. Fórum alveg í nokkur útköll en þau voru töluvert lituð af hálkunni sem var hérna í gærkvöldi (enda var biðstofan troðfull af fólki sem hafði dottið). Þegar lítið er að gera á bílnum er neyðarbílslæknirinn á bráðamóttökunni og reynir að taka þá sjúklingar sem hann getur stokkið frá innan 30 sek. Við vorum svolítið seinni part vaktarinnar á bráðamóttökunni og ég tók m.a. fyrsta sjúklinginn minn sjálf. Það er kannski ekkert svo merkileg staðreynt nema fyrir það að þetta var Svíi (oki, það er kannski ekki svo merkilegt) en það sem mér finnst alveg stórmerkilegt er að ég dikteraði nótuna líka sjálf og það á sænsku!!!(ritarinn á nú örugglega ekki eftir að vera sammála því að þetta hafi verið sænska og Jón á örugglega eftir að deyja úr hlátri þegar hann þarf að staðfesta nótuna í vikunni..... en samt!)

2007-01-22T08:54:00.000Z

Komnar heim frá Stockholmi, borgin kom mér skemmtilega á óvart. Við Hjördís bjuggum í góðu yfirlæti hjá Söndur, Sölva og Ástu og fór helgin aðallega í huggulegheit og skemmtilegheit. Reyndum aðeins að skoða borgina í gær en ég held að ég verði að eiga það inni. Það sem stóð upp úr er snjókastið sem við fórum í á leiðinni niður í bæ á laugadagskvöldið..... var búin að gleyma hvað það er gaman að fara í snjókast, sérstaklega í svona ekta jólasnjó eins og snjóaði í Stockholmi á laugadaginn. Ég er búin að setja myndir inn á myndasíðuna. Það var ekkert farið út að hlaupa og þar með ekkert vilst ;).

Mætti síðan minna fersk á bráðamóttökuna í morgun en fékk stuttu eftir það að vita að ég gæti fengið að fara á vakt á akútbílnum (neyðarbílnum) í kvöld og nótt. Ég var nú ekki lengi að hugsa mig um og dreif mig þess vegna heim til að legggja mig aðeins og jafnvel að læra líka.....

2007-01-16T22:06:00.000Z

Svona til að koma með smá nýjung inn á þessa síðu og á sama tíma að reyna að hafa færsluna svolítið læsilegri en mína þá tók Hjördís að sér að semja næstu færslu;

Hrakfarir okkar í hlaupaferðum halda áfram... Eftir fyrri hlaupaferðir var nú ákveðið að skoða kort vel áður en lagt væri af stað og hlaupa 10-12 km. Magga hljóp fyrstu kílómetrana með okkur og einni mínútu eftir að við skildum við hana áttum við eitthvað erfitt með að sjá leiðina fyrir okkur þrátt fyrir kortaglápið 15 mínútum áður! Við ákváðum að taka leið sem var aðeins upplýst... Eftir nokkrar beygjur sem við töldum hafa verið skynsamar játuðum við okkur sigraðar og spurðum til vegar (að vísu án þess að hræða líftóruna úr einhverjum í þetta skipti). Fyrsta konan sem við spurðum sagði okkur að Hjärup væri þarna lengst í burtu og benti út í buskann. Hún benti okkur síðan á að fara heim til hennar og fá að skoða kort hjá börnunum hennar, þau höfðu jú einhvern tímann hlupið til Hjärup... við ákváðum að sleppa því bara. Eftir nokkur “ursäkta”, nokkrar bendingar og nokkrar útgáfur af “eruðþiðeitthvaðskrítnar-svipum” fórum við að biðja fólk um að vísa okkur bara til Lund Centralen og við ætluðum bara að taka lestina heim... Komumst loks eftir krókaleiðum á Centralen en vorum að sjálfsögðu peningalausar og lestarkortslausar (enda bara í smá hlaupaferð.... sem fyrir áhugasama endaði í einum 18 km.... toppuðum síðustu ferð!). Við ætluðum s.s. að treysta á að verða ekki spurðar um miðann í þessari litlu 4 mín. lestarferð... Á leiðinni horfum við á lestarkonuna nálgast okkur og þegar lestin var að stoppa á stöðinni okkar komst hún að okkur, týpískt! Við urðum náttúrulega vandræðalegastar í heimi þegar hún spurði okkur um miðann og vorum nota bene sveittar og rauðar í framan fyrir! Sem betur fer keypti daman söguna okkar og hafði húmór fyrir henni og hleypti okkur út úr lestinni... Lexíur dagsins eru sem sagt tvær: aldrei að skilja við Möggu Dís í hlaupaferðum og alltaf að hafa lestarkortin með okkur!

Já... svona er lífið spennandi í Hjärup, hlaupaferðirnar það eina sem vert er að blogga um! Það stendur nú til bóta, höfuðborgarferð um næstu helgi og kaffihúsaferð með Sigga verkfræðing á næstunni... mycket bra!

2007-01-16T16:24:00.000Z

Við ákváðum að prófa T. Lariam (Meflókvín) þessa vikuna. Þetta er forvarnalyf gegn malaríu og hluti af undirbúninginum okkar fyrir Malawi. Ástæðan fyrir því að við erum að prófa þetta lyf núna er að sumir fá mjög leiðinlegar aukaverkanir af þessu lyfi; slæmar martraðir og sumum tilfellum ofskynjanir, auk auðvitað alls annars því auðvitað er lyfjafyrirtækið búið að tryggja sig bak og fyrir og skrá nánast allar aukaverkanir sem þekkjast. Það er hægt að taka annað malaríulyf en það er bara svo rooooosalega dýrt að ef að við þolum þetta lyf þá spörum við töluvert. Það er samt mjög undarleg tilfinning að vera að taka lyf og reyna að finna fyrir eða ekki finna fyrir aukaverkunum. Maður er ótrúlega meðvitaður um allt líkamlegt og andlegt þessa dagana.... stundum kannski einum of mikið...... ég má ekki geispa án þess að ég haldi að nú sé aukaverkunin að koma fram ;).

Annars er komin nokkuð fín mynd á veru okkar hér í Lundi. Þetta háskólasjúkrahús er alveg til fyrirmyndar, þeir vilja alveg allt fyrir okkur gera hérna. Tungumálið er aðeins að bögga mig... ég skil meiri hlutan af því sem fólk er að segja (ef fólk er ekki að tala þeim mun hraðar) en að koma einhverju út úr sér er ALLT annar handleggur.... ég ætla ekki að tala dönsku... ég þykist svo innilega ætla að læra að tala sænskuna en um leið og ég opna munninn og reyni, þá blandast allt saman í eina súpu.... íslenska, danska, enska, sænska og stundum jafnvel þýska..... líður stundum eins og algjörum fávita og finnst alveg óþolandi að geta ekki sagt allt það sem mig langar til.... það er alveg ömuglegt að vera mállaus :(. Fólk er samt með ótrúlega mikla þolimæði gagnvart svona talörðugleikum enda eru mjög margir útlendingar hérna (íslenskir læknar eru þeir fjölmennustu á sjúkrahúsinu hérna á eftir þeim sænsku) og svo ekki sé talað um mismunandi mállýskur..... skánskan er alveg hryllilega ljót en er samt hagstæðari fyrir mig þar sem hún líkist dönsku meira en "venjuleg" sænska.... Magga Dís á meira að segja stundum erfitt með að skilja skánskuna!!

2007-01-14T14:22:00.000Z

Vid Hjordis erum ekki alveg vissar um ad vid eigum ad leyfa Moggu ad hlaupa stytra en vid. Erum buin ad vera i huggulegheitunum i Holte um helgina. Poul og Gitte eru i Jotlandi og lanudu okkur husid og annan bilinn a medan. Buid ad vera algjor snilld, vid erum buinar ad hafa thad svooooooo gott.
En ad hlaupaferdinni..... voknudum i morgun vid lætin i vindinum uti.... veit ekki afhverju vid virdust hafa tekid islenska rokid med okkur hingad.... thad var ekki meiningin!! Storabeltisbruin er buin ad vera lokud i allan dag, bæde bila-og lestarumferd og Øresundsbruin hefur bara verid opin fyrir lestarferdum. Vid akvadum nu ekki ad lata sma vindhvidur a okkur fa og forum ut ad skokka nu rett eftir hadegi. Thad var reyndar alls ekki svo slæmt, hlupum litla hringinn i Vaserne i skoginum vid Furesøen. Thetta er ca 5 km langur hringur og thegar vid vorum bunar akvadum vid Hjordis ad bæta sma hring vid og hlaupa nidur ad Furesøen, en Magga hljop bara beint heim.... tha byrjadi ævintyrid!! Furesøen var engan vegin ad virda landamerkin sin og var komin lengst upp i skoginn, th.e. yfir stiginn sem liggur vid vatnid. Og thvilikur oldugangur!! Vid Hjordis hlupum thvi a stignum i vatni upp ad hnjam!! Hef aldrei sed vatnid i svona miklum ham og eg hef nu buid herna rumt halft ar samtals og mjoooog svo oft labbad tharna um.... thetta var uppahaldsgonguleid farfar og eg for mjog oft med honum tharna um!

Hérna er smá sýnishorn af kræsingunum sem við fengum í gærkvöldi..... elduðum svo góðan mat :). Annars eru fleiri myndir frá því um helgina á myndasíðunni minni (enduðum í nokkuð skemmtilegum fimleikaæfingum í gærkvöldi....). Ég er búin að læsa myndasíðunni minni þar sem opinbera Malawiu-myndasíðan verður í gegnum myndasíðuna mína og vil ég ekki að hver sem er fari inn á myndirnar mínar. En þeir sem þekkja mig og hafa áhuga á að skoða myndirnar mínar er meira en velkomið að hafa samband við mig og fá passwordið :)

2007-01-12T08:01:00.000Z

Þessi vika er langt frá því sem ég hafði ímyndað mér......... reyndar algjörlega andstæðan...... Byrjaði auðvitað á því að sofa síðustu helgina af mér og missti þar af leiðandi af gestunum sem höfðu komið í kvöldmat til að hitta mig :-(.
Mætti síðan á mánudaginn á fyrsta daginn minn á Háskólasjúkrahúsinu í Lundi. Verð nú reyndar að viðurkenna að það hefur aldrei verið tekið jafnvel á móti mér á nokkurri annarri deild áður..... Svíar eru alveg til fyrirmyndar þegar það kemur að móttöku á deildum; yfirlæknirinn var búinn að taka nánast allan daginn frá fyrir mig og Möggu. Síðan kom í ljós að við þurftum að láta MÓSA testa okkur þar sem við höfðum verið inni á spítala á Íslandi síðustu 6 mánuði (höfðum reyndar fengið rangar upplýsingar varðandi þetta áður en við fórum út). Það þýddi að við vorum í e-rs konar sóttkví þriðjudag og miðvikudag, reyndar bara Hjördís og ég því að Magga Dís hafði látið testa sig heima. Við vorum reyndar nokkuð duglegar að læra og æfa. Erum t.d. búnar að fara út að hlaupa alla daga í þessari viku og gera fullt af armbeygjum, magaæfingum og upphífingum :-).
Töppuðum okkur síðan algjörlega í dag þegar við fórum út að skokka. Við Hjördís vorum vissar um að við vorum búnar að hlaupa sitt hvorn helmingin í kringum þennan blessaða bæ sem við búum í, þannig að við ætluðum að taka allan hringinn í kvöld. Við lögðum allar þrjár afstað, en eftir ca 5 km (ég var með skrefamælinn minn á mér) ákvað Magga að stytta hringinn aðeins en við Hjördís ætluðum að klára hringinn. Ætla líka að taka það fram að veðrið hérna var ekki alveg upp á sitt besta – Svíarnir sögðu reyndar að við ættum að passa okkur á storminum sem kæmi í dag; frekar mikil rigning og rok en ekki stormur (amk ad mati okkar Islendinga!!)..... við Hjördís héldum amk áfram og áfram og áfram og áfram.......... þar til að við loksins föttuðum að við vorum ekki alveg að enda á þeim stað sem við héldum. En við ákváðum samt að halda aðeins lengra áfram.... við myndum örugglega enda á réttum stað..... eeeeeeeeeeeen það var engan veginn að ganga eftir; enduðum í algjörum hrakförum og hættum ma lífi okkar við að fara yfir lestarteinana (amk að mati Hjördísar ;)), fórum yfir akur sem átti alls ekki að vera blautur (aftur - að mati Hjördísar.....). Að lokum sáum við eldri konu ganga á veginum og ákváðum að spyrja hana til vegar. Ég kallaði á eftir henni; “ursäkta”; hún snéri sér aðeins við en fór síðan að ganga hraðar (það var reyndar myrkur og við vorum báðar klæddar í svört föt (nb með endurskinsmerkjum!!) og ég með svarta húfu dregna frekar langt nidur a ennid thar sem ad vindurinn var svo mikill). Ég reyndi hitt sænska afsökunarorðið sem ég kann; “forlåt”.... það virkaði heldur ekki og við urðum að herða hlaupið til að ná henni..... greyið konan hefur haldið að við ætluðum að ráðast á hana, en sem betur fer náðum við að gera okkur nokkuð skiljanlegar og skýra fyrir henni að við værum gjörsamlega rammviltar (vegirnir vildu engan vegin stefna í þá átt sem við vildum fara). Hún benti okkur á stystu leiðina heim og það voru nú ekki nema einir 5-6 km!! Þannig að þegar við loksins komumst heim vorum við búnar að hlaupa 16 km..... geri aðrir betur!!!

2007-01-07T20:21:00.000Z

Hej allihopa!!

já, þá er maður mættur til Svía-landsins!! Við Magga komum hingað til Hjärup í dag og erum búnar að koma okkur fyrir. Hjördís kemur síðan til okkar í kvöld. Íbúiðin er bara nokkuð notaleg þó að eldhúsaðstæðurnar séu nokkuð frumstæðar, en það reddast nú allt. Skruppum aðeins til Lundar að sjá hvort að Magga rataði upp á sjúkrahúsið, það gekk nú bara eins og í sögu hjá henni :).

Helgin í Holte var rosalega róleg og fín. Ég fékk stórkostlegar móttökur í Kastrup. Tvær prinsessur komu hlaupandi á móti mér með opna arma um leið og ég kom út úr tollinum og kölluðu yfir alla fríhöfnina "GUUUUUULLLEMOOOOOR"..... hefði ekki getað fengið betri móttökur. Fórum síðan til Holte þar sem ég gjörsamlega dó. Síðasta vikan mín á Íslandi var rosaleg; vinna, pakka, kveðja, hittingar, skipulagning, sjónvarpsviðtal og tilheyrandi spenningur einkenndi síðustu dagana og það var ekki fyrr en eg kom heim til Holte að það rann upp fyrir mér hversu lítið ég hafði sofið..... enda var ég send upp í rúm þar sem ég svaf í rúma tvo tíma fyrir kvöldmatinn og síðan sofnaði ég strax aftur upp í sófa eftir kvöldmatinn og vaknaði bara rétt til að færa mig niður í rúmmið..... held að ég hafi sofið í um 14 klst..... því miður voru Rikke og Dorthe í kvöldmat og náði ég nú ekki að tala mikið við þær..... verð að bæta þeim það upp seinna.

2007-01-06T13:48:00.000Z

Jæja, thetta er nu halfpartinn eins og vera komin heim ad vera herna i Holte og er eg bara ad vinna i ad endurhlada mig.... nadi ad sofa 13 klst i nott matargestunum minum til mikilla anægju :/.

Verd med danska simanummerid mitt amk til ad byrja med; +45 30298712. Sidan endilega ad fylgjast med stulkunum i Malawi, sjaid her.

2006-12-23T10:00:00.000Z

2006-12-15T00:13:00.000Z

Mér hlotnaðist þann heiður í dag að fá að fara með TF-Líf í æfingarferð. Ég get svo svarið það; þetta var mögnuð ferð. Hannes yfirlæknirinn minn á HNE var á vaktinni í dag og hann kom í lok dagsins (sem nb hafði verið roooosalegur..... bæði erfiður og skemmtilegur – smá innskot; fékk að taka fyrstu temporal biopsiuna mína) og spurði mig hvort að mig langaði að fara með þyrlunni í æfingarferðina. Ég hélt það nú... maður varð nú svolítið (mikið) veikur fyrir þessari bráðalæknisfræði í nóvember og ég verð nú að segja að þessi ferð læknaði það engan vegin. Hannes nennti ekki að fara með þar sem að hann nú þegar var búinn að fara í langa ferð um morguninn. Ég fékk því að vera í outfittinu hans, með nætursjónaukan og alles. Vá.... ég veit ekki hvað ég á að segja.... veit ekki hvað var magnaðast; kítlið í maganum þegar við fórum í loft, stórkostlegt útsýni yfir Þingvelli með nætursjónaukanum, fallegasta norðurljós sem ég á ævi minni hef séð, stjörnuhrapið yfir Þingvallavatni, þegar ég fékk að horfa niður á eftir sigmanninum meðan þyrlan var kjurr í loftinu (já, ég fékk að setja hausinn minn út úr þyrlunni í lausu lofti – alveg magnað með nætursjónaukanum) eða á leiðinni heim þegar ég fékk að sitja á milli flugmannanna. Ég er enn það hátt uppi að ég á erfitt með að sofna. Hlakka líka rosalega til helgarinnar.... hún verður æði; frábær veðurspá! Afhverju getur lífið ekki alltaf veirð svona skemmtilegt?!?!

2006-12-05T22:54:00.000Z

Så er jeg kommet hjem fra en dejlig week-end hos Rikke i Bruxelle. Jeg har sat nogle billeder ind på billedsiden hvis der er nogen der har lyst til at se hvad vi foretog os. Faktisk så prøvede vi så godt som muligt at finde julestemmningen frem, men det gik egentlig ikke særlig godt i 12 graders varme med grønt gras omkring os og blade på træerne. Vi prøvede ellers at vandre rundt mellem julelysene og synge julesange (blev egentlig kun til én sang som Rikke ikke kunne holde op med at synge, men Nissebanden var også populær) og vi var endda inde i en gigantisk fryser hvor de havde sat en isskulpturforestilling op. Dér var koldt og utrolig underligt at komme udenfor igen og synes, at der var virkelig varmt.
Denne blog lægger sig i vinterhi nu, i hvert fald resten af det her år. Måske bliver den genoplivet i det nye år, det er ikke helt bestemt endnu, men der skal nok blive noget at skrive om, hvis jeg altså gidder. Men eventyr, det er helt sikkert at bliver en del af det nye år for mig........

2006-11-25T13:19:00.000Z

Skrýtin tilfinning..... sumarið 2001 skráði ég mig í læknadeildina, í alla þá kúrsa sem voru í námskránni. Í gær kláraði ég þann síðasta af þeim kúrsum sem ég skráði mig í þetta sumarið og meira að segja gott betur en það. Þá myndir maður halda að ég væri að fara að útskrifast núna í febrúar..... nei; mig vantar enn 18 einingar upp í þær 180 sem þarf til að útskrifast úr læknadeildinni. Þá spyr maður sig; klikkaði eitthvað þegar ég skráði mig í læknadeildina þarna fyrir rúmum fimm árum - gleymdust einhverjir kúrsar?? Nei er svarið enn og aftur. Þá bara hljóta einhverjar einingar að hafa horfið undanfarin ár og það er einmitt málið..... nokkrum einingum hefur verið stolið af mér og bekkjarfélögum mínum undanfarin ár og það er ástæðan fyrir því að við eigum 18 einingar eftir. Fyrstu einingarnar klárast núna í desember í einhverja undarlega fyrirlestra..... get ekki sagt að ég sé yfirmig spennt en þetta er eitthvað sem þarf að klárast (og það besta er að þetta eru próflausir fyrirlestrar þannig að maður þarf bara að mæta og þykjast vera að hlusta). Ég er samt löngu hætt að pirra mig á þessu, nenni ekki að eyða meiri orku í það. Hlakka bara til að takast á við næsta hálfa árið í Svíþjóð og síðan lokaprófið hérna. Síðan erum við laus við læknadeildina en hendum okkur í staðin fyrir í faðm Landspítalans sem ég eiginlega efast um að eigi eftir að fara betur með okkur.....

2006-11-16T17:23:00.000Z

Myndir frá björgunaræfingunni eru komnar á myndasíðuna mína.....
.... er mögulegt að mér sé enn kalt, nú rúmlega þremur tímum eftir að æfingunni lauk. Er búin að liggja undir sæng í flísfötum, drekka tvo stóra bolla af heitu the-i og ég er samt skjálfandi úr kulda...... þetta var samt aaaaalveg þess virði þannig að ég skal hætta að kvarta :)

2006-11-09T22:40:00.000Z

Hvað er það að njóta lífsins???

Var að horfa á Kastljósið í kvöld þar sem viðtal var við stelpu sem er að berjast við colon cancer. Þessi stelpa er nokkrum árum eldri en ég, einhleyp með þrjú börn. Hennar krabbamein er það langt gengin að hennar einu möguleikar er að lyfjameðferð virki fyrir hana.......... Auðvitað var hún spurð fram og aftur um breytta lífsýn og þess háttar og svaraði hún þannig að hennar lífsýn hefði breyst töluvert mikið eftir að hún greindist. Nú er hún ætt að pirra sig yfir smámunum og beinir því einmitt til fólks í einni færslunni sinni að hætta að pirra sig yfir hverdaslegum hlutum, njóta þeirra frekar. Maður kemst nú ekki hjá því að líta í eigin barm eftir svona viðtal (og sérstaklega þegar maður á að vera með hugann límdan við skólabækurnar..... þá fyrst komast hugsanirnar á flug!!!); “er ég sátt við lífið mitt???”

Svarið mitt er einfalt; JÁ! Auðvitað er ýmislegt sem að ég væri til í að hafa öðruvísi en í flestum tilfellum er það eitthvað sem ég hef ekki möguleika á að breyta. En þeir hlutir sem ég hef áhrif á og stjórna í mínu lífi er ég sátt við. Ég á yndislega foreldra sem hafa alltaf stutt mig og ég veit að þau munu alltaf vera mér innan handar. Ég á tvær systur sem eru jafn ólíkar og þær eru frábærar, sitt hvorn háttin. Ég á yndislegar fjölskyldur í tveimur löndum sem mér þykir óendalega vænt um og er dugleg að heimsækja; auðvitað gæti ég verið duglegri en mín afstaða er sú að það þýðir ekki að svekkja sig yfir þeim tíma sem maður ekki er með þeim heldur njóta þess í botn þegar maður er með þeim.
Ég valdi mér mjög svo krefnandi nám, bæði náms-og tímalega. Ég er ánægð með námið mitt, það er spennandi og miklir möguleikar fyrir mig í framtíðinni. Ég veit, ég get kvartað endalaust yfir óyfirstíganlegum lærdómi og endalausri viðveruskyldu á spítalanum en þegar allt er á botninn hvolft þá nýt ég þess að vera inni á spítalanum að læra eitthvað nýtt og þegar ég sest við skrifborðið og fer að læra þá er það afþví að námsefnið er skemmtilegt..... eitthvað hlýtur að hafa haldið mann við efnið í tæp sex ár!! Ég hef líka eignast mínar bestu vinkonur/vini í þessu námi mínu sem hafa gengið með mér í gegnum allar þær hindranir sem reynt hefur verið að setja fyrir okkur í náminu, og við höfum sigrast á þeim öllum!! Eins á ég marga dýrmæta vini úr Flensborg og handboltanum.
Er ég ósátt við að hafa ekki séð meira af heiminum?? Nei! Ég viðurkenni það alveg að ég hef gaman af að ferðast og upplifa ný lönd, nýja menningar eða þá að ferðast um Ísland og njóta náttúrunnar. Ég held að allir hafi gott af því að komast í burtu og kynnast einhverju öðru en því sem er heimafyrir en ég viðurkenni líka að ég hef mjög gaman að því að koma heim aftur. Ég valdi að fara í lengra nám en gengur og gerist þannig að frí og fjárhagur hefur verið af skornum skammti undanfarin ár (ekki það að ég líði skort). En finnst mér það leiðinlegt?? Alls ekki. Ég get notið þess að ferðast seinna og ef það verður ekki þá er ég sátt við það sem ég hef séð. Sérstaklega síðustu tvö sumur hef ég haft mjög mikla ánægju (og stress og kvíða....) af sumarvinnum mínum. Ég hef lært svo ótrúlega mikið að mér finnst það nánast fjarstæðukennt..... hefði samt ekki viljað gera nokkuð annað í sumar en að fá alla þessa dýrmætu reynslu enda er ég óendalega þakklát öllum þeim sem stóðu að baki mér í sumar og hjálpuðu mér að takast á við svona stórt verkefni.

Þannig að já, ég er á heildina sátt við lífið og tilveruna....... varð eiginlega að koma þessu niður á blað.... var engan vegin að geta haldið hugann við lærdóminn en best að snúa sér að honum nú til að standa sig sem best í prófinu á morgun og vera áfram sátt :) (annars verð ég örugglega fljót að kippa þessu bloggi út......)

2006-11-08T09:44:00.000Z

"Life isn''t fair but it is what you make of it"

"Life can only be understood backwards; but it must be lived forward"
(Søren Kirkegaard)

2006-10-29T17:21:00.000Z

Nu er de to prinsesser og deres forældre taget hjem - MANGE TAK for en dejlig week-end! Her er nogle billeder fra week-enden.

2006-10-28T13:11:00.000Z

Vi har Isabella, Amalie, Gitte og Poul på besøg i week-enden og vi hygger os SÅ meget!! Og det skal lige konstateres, at Poul og min far har det samme, d.v.s den samme store næse.... eller det synes Isabella i hvert fald!!

2006-10-11T09:57:00.000Z

Ferðin norður gekk áfallalaust fyrir sér, held reyndar að ég hafi keyrt yfir mús rétt áður en ég kom að Húsavík, en hún hefði líka getað sleppt því að hlaupa út á veginn beint fyrir framan mig..... ég ætlaði amk ekki að fórna nýja Golfinum hennar mömmu fyrir henni!! Annars frétti ég daginn eftir að ég kom að trambolínum hefðu rignt á Húsavík kvöldið sem ég kom, amk voru nokkur í fjörunni daginn eftir og einn læknirinn hélt að eitt trambolín (nb frá öðrum lækni) hefði lent á þakinu hjá honum áður en það steyptist niður í fjöruna. En það var sem sagt mjög leiðinlegt veður kvöldið sem ég kom, en ég fann nú lítið fyrir því. Golfinn myndi kannski segja aðra sögu ef að hann gæti talað þar sem hann var þakinn með laufblöðum daginn eftir..... hefði þurft að skafa bílinn ef að hún móðir mín væri ekki það mikið lúxusdýr að hún þyrfti aldrei að skafa þar sem bílinn hennar alltaf er inni í skúr, þ.e. engin skafa til í bílnum. Ég neyddist nú samt til þess að kaupa sköfu handa henni móður minni áðan þar sem að veturinn ákvað að birtast meðan ég er hérna fyrir norðan!!
Annars líst mér ágætlega á aðstæðurnar hérna á Húsavík. Bý í íbúðinni hjá Kristínu og Helga sem er alveg yndisleg. Er síðan á Heilsugæslunni/spítalanum á daginn og reyni að skoða mig aðeins um hérna eftir “vinnu”. Dagurinn er samt orðin óþolandi stuttur, komið myrkur kl 19 þannig að ég hef ekki allt of mikin tíma. Fékk samt að fara kl þrjú í dag og ákvað því að fara í aðeins bíltúr um sýsluna. Norðurlandið ákvað að bjóða mér upp á mjög svo fjölbreytt veðurfar. Byrjaði á að keyra í Ásbyrgi – ótrúlega flottur staður. Fékk rosalega flott veður meðan ég keyrði í Ásbyrgið, sá vel yfir Öxarfjörðinn. Það byrjaði síðan að rigna meðan ég var að skoða mig um í Ásbyrginu en alls ekki neitt sem að regnfötin mín þoldu ekki. Þar sem að ég hef ákveðin veikleika fyrir fossum stóðst ég ekki að hafa möguleikann að fara að sjá Dettifoss og í leiðinni sá ég líka Hafragilsfoss. Reyndar er Dettifoss minni en ég hélt en ég væri reyndar til í að koma þangað aftur í betri útsýni því á þessum tímapunkti ákváðu veðurguðirnir að veturinn ætti að ganga í garð! Umhverfið breyttist því á svipstundu úr haustlitum í hvítan veturlit með mikilli snjókomu! Á leiðinni tilbaka var töluverð mikil hálka en það var nú ekki mikið vandamál fyrir okkur ferðafélagana (Golfinn og mig) – við vorum komin hingað á Húsavík upp úr kl 20, bara ágætisferðalag hjá okkur!!

2006-10-06T08:21:00.000Z

Depill, hundurinn okkar er algjört yndi!! Vissulega hefur hann skemmt þónokkrar hlaupaferðir hjá mér því þegar hann skynjar það að e-r ætlar út hoppar hann um eins og lítill krakka á aðfangadag og það er mér alveg lífsins ómögulegt að taka hann ekki með mér út. Hins vegar hefur hann, þrátt fyrir þá staðreynd að vera hundur, ekki hið minnsta hlaupaþol og kemst t.d ekki heilan hring í kringum Ástjörnina án þess að ég þurfi að draga hann (flestir hundar hlaupa við hliðin á eða fyrir framan mann og hann byrjar svo sem þannig en hans hámarks-hlaupalengd er einn og hálfur kílómeter!!) eða jafnvel bara að stoppa svo að hann nái andanum.... en alltaf er hann samt jafnspenntur (væntanlega vegna þess að hann er með skammtímaminni á við gullfisk!!). Síðan er það sem hann er spenntastur fyrir plastflöskur, helst hálfslíters flöskur. Þegar hann sér þannig flöskur er ekki möguleiki að fela hana því hann verður alveg óður. Spennist allur upp, eins og hann sé að elta lifandi bráð. Og til hvers?? Jú, til að skrúfa/naga tappann af!! Ég hef mjög gaman af að stríða honum áður en ég læt hann hafa flöskuna, læt hann bíða þar til hann gjörsamlega titrar, hendi síðan flöskunni frá mér en segi honum samt að bíða..... það er oft eins og hann ætli gjörsamlega að springa! Síðan ef maður biður hann að setjast, sest hann, leggst og rúllar allt í einu (eina brellan sem blessaði hundurinn kann og hann gerir það orðið vélrænt ef hann heldur að hann fái eitthvað). Að lokum verður maður samt að segja gjörðu svo vel og þá spólar hann á parketinu og spænir að flöskunni..... ég þreytist aldrei á að horfa á hann fá flösku :)

Hér eru síðan fleiri myndir frá því á sunnudaginn

2006-10-01T20:28:00.000Z

Hjördís, Eyrún og ég fórum í göngu á Þingvöllum í dag - myndirnar sýna bara brot af þeirri dýrð sem var þar í dag en ég reyndi eftir bestu getu að fanga litadýrðina í litlu myndavélina mína.....

2006-10-01T03:06:00.000Z

.... ef að e-r er vakandi er algjört must að fara út, helst e-rs staðar sem lítið er af ljósum og horfa á Norðurljósin.... þau eru alveg rosalega falleg í nótt..... væri svoooo til í að vera e-rs staðar uppi í sveit núna......

2006-09-24T19:49:00.000Z

Mín yndislega vinkona, Hrönn átti afmæli í gær. Hún var með partý í gær.... mætti reyndar svolítið mygluð í partýið.... nýbúin í skemmtilegasta prófi sem ég hef farið í í læknadeildinni (not!) og búin að hanga á BMT með ömmu og afa allt kvöldið. Mætti hins vegar miklu hressari í kaffi til hennar í dag og fékk þessar dýrindis veitingar..... og auðvitað Dísudraum.... namm!! Þessi kaka er himnesk!! Alla vega.... hjartanlega til hamingju með afmælisdaginn, elsku Hrönn og takk kærlega

og svo að lokum..... afhverju hugsa konur alltaf svona um sjálfa sig.... er e-r ástæða til þess??

2006-09-17T14:25:00.000Z

Gunnur vinkona, og Binni áttu gullfallega stúlku síðustu helgi - hjartanlega til hamingju með prinsessuna!! Við Hrönn litum á þær mæðgur nú í morgun.....

2006-09-16T17:39:00.000Z

Hér eru nokkrar myndir frá Spánarferð okkar Hjördísar sem var algjör snilld.... bara aðeins of stutt.... höfðum það alveg rosalega gott, nutum veðurblíðunar, borðuðum góðan mat, versluðum, fórum í tívolí og enduðum í túristaferð til Barcelona..... á alveg eftir að skoða þá borg betur. Tívolíið var algjör snilld og gengum við algjörlega í barndóm..... maður þarf að fá svona útrás oftar!!
Próflestur, rok og rigning mætti manni á Íslandi á þriðjudaginn. Fyrsta prófið af þremur í morgun, þess vegna afslöppun í dag og auðvitað er þá sól og blíða úti.... en ekki hvað?!?!? Ætla að skella mér í gólf í blíðviðrinu!!

..... og undskyld Anne.... jeg havde lovet dig, at skrive lidt på dansk. Har lige sat en hel masse billeder ind på nettet; her er billeder fra min tur til Spanien og her kan du se billeder fra Albrechtsen Cup. Du har måske også set det billede jeg har sat her ind på siden af os to... jeg synes det er rigtig godt og det kommer også op og hænge på mit køleskab.... det kan du se når du engang kommer på besøg ;). Jeg har set på min fars side, at I havde en dejlig week-end da han kom på besøg, det er forresten et dejligt billede af dig på siden. Hils dem alle i Jelling og giv dem og digselv et stort knus fra mig....

2006-09-14T00:20:00.000Z

Kære dagbog!

Forrige år skiftede jeg alle mine vinduer ud med dyre 3-glas-lavenergi-ruder.

I denne uge ringede en mand fra firmaet som har sat vinduerne i. Han påpegede at de havde gjort deres job for et helt år siden og de havde stadig ikke fået betaling for det.

Ok,bare fordi man er blond, betyder det jo ikke automatisk man er dum. Så jeg fortalte fyren, hvad hans snaksalige sælger havde sagt for et år siden, nemlig at efter ét år så havde vinduerne betalt sig selv.

Og haaalllllllåååååå, der er lissom gået et år nu!!! Der blev helt stille i den anden ende af røret så jeg lagde på. Han ringede ikke op igen.Han følte sig vel en kende dum!!!!

:) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :)

2006-09-06T15:33:00.000Z

Hann faðir minn er farinn að blogga frá Danaveldi.... ef e-r getur bloggað þá er það hann :). Hér er síðan hans!!

Er að fara á leikinn; Ísland-Danmörk kl 18:05 - finnst þetta rosalega flott tímasetning og auðvitað löndin tvo þau flottustu :)

2006-09-05T21:47:00.000Z

Jæja, þá eru flestar myndirnar siðan í sumar komnar inn á netið. Hérna eru myndirnar frá því að við Harpa og Hjölli fórum til Hjördísar á Dalvík auk nokkurra mynd frá partýinu fyrir Sálarballið 14. júlí. Síðan eru hérna myndir frá Albrechtsen Cup 2006 og að lokum eru hérna myndir frá haustpartýinu sbr síðustu færslu....

Síðan er það Spánn á fimmtudaginn.... afslöppun :)

2006-09-02T18:36:00.000Z

Fór í æðislegt partý í gær fyrir austan. Haustpartý fyrir starfsfólkið á Heilsugæslunni fyrir austan og um leið kveðjupartý fyrir okkur Davíð. Davíð komst því miður ekki en Jónas mætti í staðinn og var fólk ekkert ósátt við það..... Við Jónas keyrðum austur eftir skóla... beint heim til Guðmundar og Ingibjargar sem ekki voru lengi að hella ofan í okkur nokkra kokteila.... held að ég hafi náð 3-4 á einum klukkutíma og það telst nokkuð gott fyrir mig. Síðan kom Stefán, sá sem var svo óheppinn að vera á vakt og skutlaði okkur til Steinunnar á Hellu. Við fengum dýrindis grillað lambalælri og nýuppteknar kartöflur.... roooosalega gott!! Hápunktur kvöldsins var samt þegar Steinunn og Óli leiddu okkur niður í helli sem er þarna á lóðinni þeirra. Þar var búið að kveikja á fullt af kertum og uppi á stall stóð söngvari sem söng fyrir okkur.... ótrúleg stund, maður fékk bara gæsahúð!! Eftir þetta var bara djammað fram yfir miðnætti og endað heima hjá Guðmundi í Hawaiskri sveiflu!! Frábært kvöld og frábær endir á góðu sumri!! TAKK kærlega fyrir mig!!

2006-08-29T11:45:00.000Z

the og ég eigum ekki alveg saman þessa dagana.... kenni reyndar andleysinu sem liggur yfir mér þessa dagana um.... kláraði sumarvinnuna í gær og er búin að vera í e-rs konar transi síðan þá.... engan vegin að fatta að sumarið sér virkilega búið og að ég hafi lifað það af.... finnst það alveg stórkostlegt!!
..... en aftur að the-inu..... tókst sem sagt á e-rn undraverðan hátt að drekkja greyið símanum mínum í the-i fyrir helgi.... honum líkaði engan vegin við það og fór í verkfall... og er enn í því... splæsti þvi á mig nýjan, lítinn og ómögulegan síma en ég er alla vega komin í samband við umheiminn aftur! Síðan var ég að drekka morgunthe-ið mitt í rólegheitunum í morgun, ætlaði að bæta mjólk út í en það fór ekki betur en að ég greip súrmjólkurfernuna og hellti ofan í the-ið..... óþolandi því þetta var síðasti thepokinn sem ég átti og missti ég því af morgunthe-inu mínu.... það er eins gott að maður verður búin að taka sig saman fyrir morgundaginn því þá byrjar skólinn..... dagurinn í dag stendur því á ýmiskonar reddingum.... líklega best að koma sér afstað.... samt frekar erfitt að rífa sig upp úr hægindastólnum með Depill liggjandi á tánum á mér......

2006-08-25T12:35:00.000Z

Síminn minn dó... eða réttara sagt drukknaði í fyrradag.... Ekkert voðalega sniðugt og er ekki hægt að ná í mig í mitt símanúmmer amk um helgina. Er hins vegar með vaktarsímann á mér þar til mánudagsmorgun (8627860) ef e-jum langar að heyra í mér.....

Annars er alveg að styttast í annan endann í þessari sumarvinnu minni..... 42 klst eftir.... mjög skrýtið að hugsa til þess að þetta sé að verða búið.... er pínu fegin að geta bara mætt í skólann í næstu viku og bera ENGA ábyrgð á neinu nema kannski sjálfri mér..... líka held ég komin tími til að blóðþrýstingurinn fari aðeins að lækka og magabólgan jafni sig aðeins ;).

Ætla að færa mig aðeins inn í íbúðina svona meðan síminn er hljóðlátur.....

2006-08-16T14:20:00.000Z

Útkall klukkan þrjú í nótt, komin upp í rúmm aftur rúmlega fjögur og klukkan fimm hringir neyðarlínan.... reyndar ekki sofnuð en blóðþrýsingurinn hækkar alltaf nokkuð þegar maður sér að neyðarlínan er að hringja, hvað þá á nóttinni.... síðan mæting á heilsugæsluna klukkan átta í venjulegan átta tíma vinnudag...... og það besta af öllu er að það er e-r leiðinleg veira að stríða mér í hálsinum og líkaminn minn hefur ekkert undan því að slást við hana þegar ég er að rífa hann upp úr værum svefni og þykjast halda áfram að vinna þrátt fyrir það að vera (pínu) þreytt!! Það sem mér finnst leiðinlegast af þessu öllu saman er að Albrechtsen Cup fer að nálgast (um helgina) og ég á ekkert eftir að geta sýnt hvað í mér býr ;) ef að ég verð í endalausum erfiðleikum með að ná andanum (croup) eins og alltaf gerist þegar ég fæ hálsbólgu (nota bene - ekki vegna þess að ég er í lélegu formi!!)... síðan er auðvitað ömuglegt að vera veikur þessi fáu skipti sem að maður hittir fjölskylduna.... ég er engan vegin sátt núna!!

2006-08-14T09:26:00.000Z

Held að ég sé að ná þessu.... fínt að koma með svona vitleysu á bloggið þegar maður er svona lélegur sjálfur að blogga.... spurningin er síðan hversu margir eru eiginlega að rata hérna inn þegar síðan er svona í lamasessi?!?!?!

Þú veist að það er árið 2006.... ef

1. Þú ferð í Party og byrjar að taka myndir fyrir bloggið þitt.

2. Þú hefur ekki spilað kapal með alvöru spilastokk í nokkur ár.

3. Ástæðan fyrir því að þú ert ekki í sambandi við suma vini þína er að því
þeir eru ekki að blogga, ekki á MySpace og eða á MinnSirkus .

4. Þú leitar frekar um alla íbúð af fjarstýringunni í stað þess að ýta bara
á takkann á sjónvarpinu.

6. Kvöldstundir þínar snúast um að setjast niður fyrir framan tölvuna.

7. Þú lest þennan lista kinkandi kolli og brosandi.

8. Þú hugsar um hvað það er mikil vitleysa að lesa þennan lista.

9. Þú ert of upptekin/nn að taka eftir númer fimm vantar.

10. Þú virkilega skrollaðir tilbaka til að athuga hvort þar væri númer fimm.

11. Svo hlærðu af heimsku þinni.

12. Sendu þetta á vini þina, settu þetta á bloggið þitt eða komdu þessu á
framfæri einhverstaðar EF þú félst fyrir þessu ... Aha ekkert svona fyrst að
þú féllst fyrir þessu.
Sendu þetta á vini þina, á bloggið þitt eða komdu þessu á framfæri
einhverstaðar innan 2 mínútna og 14 sek eða minna og morgundagurinn þinn
verður besti dagur sem þú hefur upplifað .. hingað til!
En, ef þú bíður of lengi, mun það ekki skipta neina því hverjum er ekki sama
svona lista ... En vinir þínar munu missa af frábæri skemmtun.

2006-08-07T13:31:00.000Z

Þjóðhátíð er tær snilld!!!

2006-07-15T12:42:00.000Z

Gærkvöldið var frábært!! Sálin er frábær!! Gærkvöldið var algjörlega sú útrás sem ég þurfti á að halda..... ligg núna uppi í rúmi og langar eiginlega ekki að gera annað en kannski að færa mig inn í sófann minn.... er að spá í að láta letina eftir hjá mér.... verst bara að sama sem engin matur er til í ísskápnum mínum og maginn minn er ekkert voðalega sáttur við hraunbitana sem ég bauð honum upp á í morgunmat.....

2006-07-14T17:50:00.000Z

Þá er maður mættur í bæinn eftir tvær mjög erfiðar vinnuvikur + helgi!! Lítið svefn, mikill erill, stöðugar símhringingar, stress og þvílíkur fjölbreytileiki er einkennandi fyrir þetta svæði. Er t.d. þrisvar á einni viku búin að fá hringingu frá 112 út af Landmannalaugum.... reyndar bara búin að fara tvisvar sinnum uppeftir....
en stefnan er sett á Sálarball í kvöld.... get hreinlega ekki beðið eftir að sleppa mér algjörlega.... heilinn minn er eiginlega búin að fara yfirum síðustu vikur og ég þarfnast það svo innilega að bara gera e-ð án þess að þurfa að hugsa of mikið!!

2006-06-29T20:21:00.000Z

Hvernig líst ykkur á?? Ferðin var geggjuð; veðrið æðislegt, landslagið rosalegt, útsýnið stórkostlegt og félagsskapurinn frábær!! Ég mæli sko 110% með svona ferð og er meira en til í að fara með ef e-r ætlar, bara segið til!
Við gengum 8-10 klst á dag í stórbrotinni náttúru og á kvöldin var eldað þessi dýrindis matur (humarsúpa, grillaður silungur, grillað lamb svo e-ð sé nefnt). Við þurftum að byrja á því að ferja allan farangur og mat niður Illakambinn (ber sko nafn með réttu....) og segja myndirnar allt sem segja þarf.... við gistum síðan þrjár nætur í Múlaskála og eina nótt í Egilseli.

Er búin að vinna að því í kvöld að hlaða myndir inn á myndasíðu sem ég var að stofna, búin að gefast upp á að búa til myndasíðu sjálf. Pabbi minn var endalaust duglegur að taka myndir og það er búið að vera mjög erfitt að velja úr myndir til að setja á netið.... finnst þær allar svoooo flottar (enda ég á þeim flestum þar sem að við pabbi gengum mikið saman)!!
En hér eru nokkrar (eða samt nokkuð margar....) fyrir þá sem hafa áhuga. Er einnig búin að hlaða myndirnar inn frá ferðinni á Hvannadalshnjúkinn. Myndir frá rafting er hægt að nálgast hér hjá Önnu sem tók sig saman og hlóð öllum 105 myndum inn á myndasíðuna sína!!

2006-06-11T20:03:00.000Z

Flottastar!!

2006-06-11T19:37:00.000Z

Sniilllllld!!! Ekki hægt að segja annað.... þrátt fyrir það að hafa farið áður í þessa á þá var það allt öðruvísi núna og ekki skemmdi það fyrir að vera í frábærum félagsskap..... hér eru nokkrar myndir....

2006-06-09T17:17:00.000Z

Ég veit ekki hvort að blogger.com hafi verið í fýlu út í mig alla vikuna vegna þess að ég er eitthvað að þykjast að vera eitthvað á Suðurlandinu.... alla vega hefur hann ekki viljað hleypa mér inn alla vikuna.... En þrátt fyrir fýlu tölvunar hefur gengið ótrúlega vel að starfa sem héraðlæknir (ok hljómar alveg rosalegt.... finnst ég miklu meiri læknastrumpur.... kann alveg fullt en samt ekki neitt... :)). Læknirinn á staðnum er búin að vera stórkostlegur; ótrúleg þolimæði, alltaf tilbúin að aðstoða og kenna! Síðan er annar læknir þarna sem er í sumarfríi núna, hann lánaði mér bara húsið sitt meðan ég er þarna í júní - snilldar place og ekki skemmir fyrir að hann er með Sýn..... algjörir snillingar. Er meira að segja búin að taka tvær sólarhringsvaktir í röð og þrátt fyrir nokkur útköll er ég enn á lífi og gott betur en það. Það hefur nú aðallega verið orthopædia sem hefur komið upp á vöktunum; saumaskapur, tognanir og brot, en þvílík og önnur eins flóra af sjúkdómum sem koma til mín á daginn..... 12-15 sjúklingar á dag er nokkuð erfitt... maður þarf svo sannarlega að flétta í skjalasafninu sem maður hefur reynt að safna saman undanfarin ár.
Ég er sem sagt komin í bæinn núna ef stoppa ekki lengi í þetta skiptið. Held norður í land í kvöld þar sem stefnan er sett á Austari Jökulsánna í rafting í fyrramálið. Reyndar annað skiptið sem ég fer í þessa á, en ég efa ekki að það verði jafngaman núna og þá, jafnvel skemmtilegra!!

2006-06-05T11:13:00.000Z

Bjarney er búin að skrifa ferðasöguna á bloggið sitt þannig að ég ætla bara að leyfa þeim sem vilja lesa hana, að gera það á blogginu hennar.... Ég nenni ekki að endurskrifa hana en ætla þess í stað að láta nokkrar myndir fylgja færslunni hennar..... bloggið hennar er hér.

2006-06-04T16:05:00.000Z

SNIIIIIIILLLLLD!!!! Það er ekki hægt að segja annað um þessa ferð!! ég mæli sko 100% með að skella sér í þessa ferð, sérstaklega ef spáin er góð - útsýnið er þvílík!! Nenni ekki að skrifa ferðasöguna núna en læt þessa mynd af okkur göngugörpunum og leiðsögumanninum okkar fylgja með. Þarna erum við nýkomin upp í 2110 metra hæð!!

2006-05-31T23:11:00.000Z

hafið þið séð veðurspánna fyrir laugadaginn?!?!?! ohh, þetta lítur svoooo vel út - öll ský og rigning horfin og bara sól og blíða. Nú er sko bara að krossa fingur og tær að þetta haldist... ohh ég hlakka svoooo til!! Var á fundi áðan með leiðsögumönnunum og ég treysti þeim alveg 100% fyrir mér á leiðinni upp á Hnjúkinn og að koma mér niður ef að e-r hætta er á fleiri snjóflóðum!! Nú ætla ég bara að hella mér út í það að æfa mig að setja mannbroddana á skóna mína og gera grasið hjá mömmu og pabba götótt (eins gott að hundurinn flækist ekki fyrir :/)

Best að koma sér í rúmmið.... maður verður að sofa vel fyrir laugadagsmorgunin - lagt afstað frá Svínafelli ekki seinna en 04:00!! Gott að maður er svona morgunhress!!

2006-05-30T16:23:00.000Z

úff... adrenalínið fór aðeins afstað áðan með tilheyrandi ofsakvíða og tachycardiu.... náði nú samt að róa mig fljótlega - það var hringt í mig áðan frá Hvolsvelli og ég beðin um að koma að vinna aðeins á undan áætlun... það er auðvitað hið besta mál, sérstaklega þar sem að læknirinn játaði öllum mínum kröfum og ég fæ að gera allt það sem ég var búin að ákveða að gera í júní... algjör snilld... já, svona fyrir utan stressið að maður sé aðeins á undan áætlun að fara að vera læknir á öllu Suðurlandsundirledinu!!

En ælta að njóta þess að vera til næstu vikuna, þarf ekki að mæta á Hvolsvöll/Hellu fyrr en á þriðjudagsmorgunin og ætla ég að hafa það svooo gott þangað til - stefnan er sett á Hvannadalshnjúkinn um helgina - já, þýðir ekkert annað en að byrja á toppnum!! Var samt að heyra af þessum þremur sem lentu í snjóflóðinu á leiðinni á Hnjúkinn áðan en ég ætla ekkert að láta það trufla mig.... ég vona bara svoooo innilega að það rætist e-ð úr þessu veðri... spáin lítur svolítið rigningaleg út....

2006-05-18T15:23:00.000Z

18. maí

Mér finnst þetta langflottasta dagsetningin sem finnst.....

2006-05-06T20:22:00.000Z

Ég lenti í svolitlu leiðinlegu í gær á annars mjög skemmtilegu kvöldi með vinkonunum.... ákváðum að skella okkur á vorfagnað svæfinga-og skurðlæknasviðsins á NASA.... það reyndist vera frekar döpur samkoma sem aðallega samanstóð af hjúkrunarfræðingum sviðanna tveggja.... alla vega voru þær mjög áberandi!! Við vinkonurnar flúðum því samkvæmið og settum stefnuna á Ólíver sem reyndist vera mjög góð hugmynd.... skemmtum okkur alveg konunglega á dansgólfinu. Það leiðinlega gerðist síðan einmitt á dansgólfinu; drukkinn/illa ruglaður maður gekk um á dansgólfinu og sló til og hrinti fólki sem fyrir honum var. Hann var síðan eitthvað að atast út í Hörpu og hrinti mér frá henni. Ég ýtti þá aðeins við honum, ætlaði að endurheimta dansfélagann minn en karlinn var ekki alveg á sama máli og ætlaði hreinlega bara að ganga í skrokkinn á mér. Mér eiginlega dauðbrá og reyndi eftir bestu getu að forðast karl-greyið.... það endaði reyndar með því að ég rétt náði að grípa hendurnar hans áður en hann náði að lemja mig og náði ég að halda honum þar til að dyraverðirnir komu (sem Rúna hafði hlaupið og sótt) og tóku hann í burtu. Það sem mér finnst samt mesta hneykslið í þessu er að meðan við vinkonurnar vorum að slást við karlgreyið (sem greinilega átti mjög bágt því að hann var engan vegin í sambandi við umheiminn) þá datt engum á dansgólfinu (sem btw var troðið og það fór ekkert á milli mála hvað var að gerast því að karlinn var frekar fyrirferðamikill í hreyfingum) í hug að einu sinni að bjóða okkur hjálp.... Harpa meira að segja pikkaði í strák sem stóð við hliðin á sér, sagði honum að karlinn væri að ráðast á okkur og hvort að hann gæti kannski hjálpað okkur. Strák (fíflið!) hló af henni og hélt að hún væri að reyna við sig (einmitt.... þvílík pick-up lína!!!).... HVAÐ er eiginlega málið?!?!?! Er þetta úrvalið af strákum sem við einhleypar höfum.... nei, ég bara spyr..... og fólki finnst skrýtið að ég fari svona lítið í bæinn.... ég á þá aldrei eftir að finna neinn því ekki hoppa strákar upp úr læknisfræðibókunum mínum ;).... það liggur við að mér finnist líkurnar samt vera meiri hérna heima hjá mér en í bænum.... en sem betur fer fórum við vinkonurnar í bæinn til að skemmta okkur og tókst það mjög vel :)

2006-04-20T09:43:00.000Z

Gleðilegt sumar!!!

2006-04-07T20:47:00.000Z

xNokkrar myndir frá Köben.... því miður var ég ekkert voðalega dugleg á myndavélinni, fannst hálf-asnalegt að við værum alltaf 2-3 að taka upp myndavélarnar á sama tíma. Ég tók hins vegar kipp þegar ég kom til Holte... get tekið endalaust myndir af englunum mínum :)

Amalie, Isabella og Rikke tóku lagið yfir morgunmatnum

Sjáið þið prinsessu kjólinn!

Isabella töffari á hjólinu!

Þvílíkar gellur - Harpa og Hjördís

Við skvísurnar á Ítölskum veitingstað

og svo auðvitað nýjasta prinsessan!!

2006-04-04T20:45:00.000Z

Komin heim aftur eftir yndislega ferð til Köben..... borgin stendur alltaf fyrir sínu ;). Mikið gengið, mikið borðið, mikið djammað, mikið verslað, margar heimsóknir en lítið sofið er eiginlega ferðin í hnotskurn!! Ég náði alveg ótrúlega miklu á bara þremur sólarhringum, það bitnaði reyndar aðeins á svefninum en það skipti engu máli. Var reyndar ekkert voðalega dugleg með myndavélina en ég stefni að því að múta hinar skvísurnar um e-jar myndir sem ég kannski set hérna inn við tækifæri.
Barnakúrsinn byrjaður í öllu sínu veldur.... verður líklega langt frá því að vera jafn"rólegt" og var á kvenna en vonandi stendur hann undir væntingum.... er talin vera besti kúrsinn í læknadeildinni!!
.... annars er þreytan alveg farin að segja til sín núna.....

2006-03-27T19:43:00.000Z

Fyrsta 3ja kynslóðar Albrechtsen-barnið fæddist í gær..... lítil gullfalleg stelpa, enda frænka mín! Hún er dóttir Rasmusar frænda míns. Móður og barni heilsast báðum vel þótt að fæðingin hafi verið pínu erfið! En algjör snilldar tímasetning þar sem að ég er einmitt á leiðinni til Köben næstu helgi!!

Annars þarf ég að klára eitt próf áður en Köben verður að raunveruleika, reyndar mjög skemmtilegt efni en engu að síður er líklega best að fara að sökkva sér ofan í bækurnar aftur!!

2006-03-24T22:32:00.000Z

Er e-r á leiðinni til Akureyrar um páskana?!?!!?!

2006-03-21T22:29:00.000Z

Kalt, kalt, kalt, kalt, kalt...... hver pantaði eiginlega þennan kulda??? Ef það á að vera kalt, þá á það að vera almennilegt þannig að maður hafi amk möguleikann á því að skella sér upp í Bláfjöll og reyna aðeins meira við brettið..... er alveg búin að jafna mig á heilahristinginum sem ég fékk í janúar!! Æi mig langar í smá hlýju.... var að vonast til að það væri komið vor í Dk þegar ég kem þangað en það lítur bara ALLS ekki vel út eins og er......

2006-03-20T20:22:00.000Z

Ég datt áðan..... ég man ekki hvenær ég síðast datt svona almennilega. Auðvitað er maður oft í gólfinu í handboltanum en það er allt annað mál. Ég gjörsamlega hrundi hérna úti á bílastæði áðan. Var að drífa mig út í bíl, rak tánna í hellu á göngustíginum og flaug bókstaflega!! Nú er mér geðveikt illt í ökklanum, olnboganum og hendinni.... ohhh þetta var svoooooo vont!! Og ég á engan plástur hérna heima.... þetta svíður!!! Ég mæli ekki með þessu!!

2006-02-14T22:52:00.000Z

Sex and the city er orðið ómissandi á kvöldinn fyrir svefninn..... algjörlega snilldarþættir!! Samt langar mig alltaf að horfa á meira þegar þátturinn endar..... minnir líka á margar skemmtilegar stundir með Cosmo-klúbbinum á Eggertsgötunni.... ég sakna svolítið þessara fimmtudagskvölda....

Er annars byrjuð á kvenna-og fæðingardeildinni, lítur bara vel út enn sem komið er.... hef reyndar bara stungið nefinu inn fyrir á fæðingadeildinni, en það stendur til bóta. Verð næstu tvo daga á meðgöngudeildinni og á fæðingaganginum á föstudaginn.... er að verða orðin svolítið spennt!!!

Æi.... ætla bara að halda áfram að horfa á þáttinn.....

2006-02-09T13:21:00.000Z

hmmm... það sem að manni dettur í hug þegar maður á að vera að lesa!!! Í kvöld, fyrir 10 árum síðan (akkúrat) var hringt í mig fra Köben, ég vinsamlegast beðin um að pakka fínum fötum ofan í tösku og fara að sofa því að ég þurfti að vakna snemma daginn eftir og fara til Keflavíkur. Þar biði mín flugmiði til Kauðmannahafnar og 70 ára afmælisveisla hjá afa mínum!!! Þetta er sú stysta en var einnig ein skemmtilegasta ferð sem ég hef farið til Kaupmannahafnar. Bróðir pabba missti konuna sína skyndilega tveimur vikum fyrir afmælið og fjölskyldan ákvað að það kæmi ekki annað til greina en að við myndum öll hittast..... þar sem að ég var eina sem ætlaði ekki að koma settu þau öll pening í púkk og keyptu flugmiða handa mér...... en OMG.... eru þetta virkilega 10 ár síðan!!!
En farfar hefði sem sagt orðið 80 ára á morgun ef að hann hefði lifað. Þetta er ein sú yndislegasta manneskja sem ég hef kynnst ég sakna ég þess alveg óendalega mikið að hafa hann ekki hjá mér lengur..... ég var á tímabili í miklum vafa hvort að ég ætti að verða læknir, en hann taldi mér trú um að mér væri ætlað að verða læknir.... eins er það honum að þakka Bangsimon-æðið sem hefur fylgt mér alla tíð!!!

2006-02-08T16:19:00.000Z

Nú eru e-ir gaurar að leggja ljósleiðara inn í íbúðina mína núna.... er ekki alveg að fara að sitja með heyrnatól vafinn inn í teppi meðan þeir eru að vinna í íbúiðinn. Hef samt frá nákvæmlega engu að segja, er búin að skoða misfallegar myndir af misjöfnum líkamshlutum.... hér er t.d. einn sem ekki hefur þolað smokinn sem hann var að nota!! Já, undarlegur húmor hjá læknanemum.... þetta er líklega ekki fyrir allt of viðkvæmar sálir!! Samt pínu fyndið, þetta er svoooo ógeðslegt!!

En gaurarnir eru búnir þannig að það er víst best að snúa sér aftur að ógeðinu!! Bis bald!

2006-02-07T23:33:00.000Z

það hafa ekki margir tekið eftir come-backi mínu í bloggheiminn...... greinilega að allir hafa gefið upp þá von um að eitthvað yrði sett hérna inn aftur..... nema auðvitað hún Hjördís en það er ekki alveg að marka þar sem að hún er í prófum eins og ég og þá nærist maður á bloggsíðum ;)..... sorglegt að segja frá því en maður verður ótrúlega pirraður þegar fólk bloggar ekki þrisvar í dag!!

já próf..... fór í skrýtnasta próf sem ég nokkurn tíman hef farið í, í gær.... átti að heita þriggja tíma próf - ég var komin út eftir 45 mín og var þá búin að gera allar 4 spurningarnar á prófinu, fara tvisvar yfir þær og gera könnun um kúrsinn sjálfan.... enda hitti maður nokkra gáttaða bekkjarfélaga fyrir utan prófið - ekki alveg það sem maður er vanur!! En þetta var svo sem ágætt, þá fékk maður bara lengra frí áður en næsti lestur hefst í fyrramálið sem er Húð og hitt (held því nefnilega fram að það sé ekki mannlegt að byrja að læra undir nýtt próf þegar maður er nýkomin úr öðru prófi..... það er bara bónus að prófið í dag var eins og það var.... maður náði eiginlega ekkert að komast í gang - eins og Íris sagði; "ég verð eiginlega bara að drífa sig á æfingu því ég fékk enga útrás þarna inni"!!).

Annars er ég að uppgötva það að ef við Dísa værum að fara til Marokkó núna í sumar þyrftum við að öllum líkindum að aflýsa ferðinni þar sem að vegabréfið mitt virðist ekki vera af réttri gerð þessa dagana - ótrúlegt, nokkrar myndir í litlu dagblaði í litlu landi valda það miklum usla í heiminum að ferðafrelsið mitt hefur skerst svo um munar!!! Sjáið hérna..... mér finnst þetta fáránlegt!! Ok, upphaflega var hugmyndin að birta myndirnar ekki allt of góð (út úr kortinu) - það er almenn kurteisi að bera virðingu fyrir trú annarra og vera ekkert að ögra fólk af óþörfu..... en þvílík og önnur eins viðbrögð frá múslímum, mér finnst þetta svooooooo langt úti (svo að maður sletti aðeins á dönsku) og þetta er komið út í fáránlegar miklar öfgar... ég bara hreinlega trúi því ekki!! Nú er þetta komið út í skemmdarverk.... ef þetta endar í að e-um mannamissum er ég ekkert svo viss um hver mín skoðun á múslínum verður (ég veit að þetta er minnihlutahópur sem hagar sér svona, EN svona hagar maður sér EKKI)...... vonandi fer þessu að lægja bráðum!!

2006-02-05T16:03:00.000Z

Það er alveg rétt það sem Þorsteinsdæturnar kommenta, að ég get alveg eins bloggað frekar en að læra þessa leiðinda-vitleysu sem ég er að reyna troða inn í hausinn minn...... ójá... ég er í prófum aftur!!! Finnst eins og ég sé nýbúin í prófum sem ég er reyndar og er þess vegna engan vegin í stuði til að vera aftur í prófum..... endurhæfing og húð & hitt.... það bara held ég getur ekki orðið meira spennandi.

Að öðru í commenti annarra Þorsteinsdætrana...... Hjördís, þú vannst mig EKKI í skvassi!!! Þarf ég að minna þig á að ég vann, held ég eitt settið 9-0 eða 9-1 þar sem að þú náðir varla að slá í boltann einu sinni!! Þú varst bara heppinn að það biðu aðrir eftir salnum - það er eins gott að það líði ekki allt of langur tími í næsta leik...

Var að horfa á brons-leikinn áðan á EM - Danirnir gjörsamlega kafsigldu Króatana, frábær leikur!! Það hlýtur samt að vera svolítið pirrandi að vera að fá brons í þriðja skiptið í röð á EM, þó að það sé auðvitað frábær árangur. Maja og Lotta komu að horfa á leikinn hjá pabba og mömmu á DR1 - þær áttu ekki til orð yfir látunum í íslensku sjónvarpmönnunum, sögðu að það væri eins og það væru bara tvær mín eftir að leiknum allan leikinn! Var samt svolítið fyndið að fyrrverandi kærastinn hennar Maju var að lýsa leiknum fyrir Dani en við sátum að horfa á leikinn með núverandi kærustunni!!

Jæja, þetta hlýtur að teljast ágæt hjá mér eftir tæpa tveggja mánaða hvíld...... ég blogga seinna á dönsku Anna, vona að þú sættir þig við íslenskuna til að byrja með!! - og svo er ég auðvitað búin að bæta link á þig og Dísu sem líka er byrjuð að blogga!!

........ verkirnir, strokin og mænuskaðarnir bíða....... júhúú!!

2005-12-28T21:52:00.001Z

"Tredje gang er lykkens gang!!!" Vá, ég er búin að reyna að koma jólakortinu mínu á bloggið öll jólin, en betra seint en aldrei!! Hef haft það svoooo gott um jólin, bara slappað af og notið mín. Verð nú samt að segja að ég hafi e-rn tíman fengið betri mat á aðfangadgaskvöld en núna..... fór í kirkjuna kl 18 og eins og alltaf.... fattaði síðan eftir kirkjuna að ég hafði ekkert fengið mér að borða og var þá á leiðinni á Hrafnistu! Það var auðvitað ekkert til þar, þannig að ég endaði á því að borða hálfa Machitons-dós áður en ég komst heim um miðnætti í gæsina! En fyrir þá sem nenna, þá er jólakortið mitt í færslunni hérna fyrir neðan....

2005-12-28T21:52:00.000Z

Jólin 2005

Það virkar aldrei að ætla sér að setjast niður og hugsa; “NÚ ætla ég að skrifa jólakortin!!” Þá er alveg öruggt að maður man ekki eftir neinu að skrifa og endar bara á því að skrifa “gleðileg jól” á öll kortin. Þess vegna er það algjör snilld að vera í prófum eða bara vera að læra, þá er svoooo auðvelt að muna eftir öllu öðru en að læra og einmitt að skrifa jólakort!
Ég komst svo sannarlega að því hversu megnug ég er í ár.... þvílík prófraun sem læknadeildin lét okkur ganga í gegnum...... En ég ætla alveg að sleppa þessum kafla því þá enda ég bara í eintómum kvörtunum, ætla bara að nefna það að mér tókst að klára þessi blessuðu próf ..... bíð síðan bara eftir því hvað læknadeildinni dettur í hug næst!! Það fer nú samt að styttast ískyggilega mikið þetta nám mitt... mér finnst það frekar furðuleg tilhugsun.
Að loknum “mánuði dauðans”, sem annars er uppáhalds-mánuðurinn minn (maí, ef einhver skyldi vera í vafa...), þá byrjaði ég mína fyrstu vinnu sem læknir hér í sumar!! Talandi um að fá áfall..... hélt nú að eitthvað hafði fest á milli eyrnanna á mér eftir fjögur ár djúpt sokkin í bækur læknisfræðinnar, en ég komst aldeilis að öðru..... ég kunni nákvæmlega ekki neitt, og það var ekki fyrr en eftir tveggja mánaða stress og magasár að ég var aðeins farin að taka sjálfstæðar ákvarðanir. Verð nú samt að nefna það hversu yndislegt starfsfólkið er á HNE-deildinni og átti það mjög stóran þátt í að sumarið var frábært hjá mér. Ég hafði mjög gaman af þessum þremur mánuðum (svona þegar ég lít til baka og stressið er ekki eins áberandi!!) og lærði alveg ÓTRÚLEGA mikið sem á án efa eftir að nýtast mér sama hvað ég ákveð að gera í framtíðinni..... takk kærlega fyrir mig!
Síðan kom auðvitað Albrechtsen fjölskyldan til Íslands í afmælis-og keppnisferð. Það er nú alltaf jafngaman að hitta fjölskylduna og voru þetta mjög skemmtilegar vikur í misgóðu veðri, en þannig er nú einu sinni Ísland. Þar sem ég hafði nú svolítið forskot á þessa Dani í Albrechtsen Cup-keppninni hérna á klakanum í roki og rigningu, þá tók ég þá einfaldlega í nefið og rústaði keppninni.... með óþarfa mikilli samkeppni frá litlu-systurinni......
Ég endaði síðan sumarið á að fara í æðislega afslöppunarferð til Tyrklands með Júllu, algjör snilldarferð og alveg það sem ég þurfti á að halda fyrir átök haustsins – takk kærlega fyrir yndislega viku Júlla, hún var alveg fullkomin!
Tókst að flækjast aðeins inn í handboltann aftur í september.... þetta er eins og hvers konar fíkn.... það er vonlaust að hætta ef maður fyrst byrjar. Það hefur hins vegar þýtt að nóg hefur verið að gera hjá mér í haust, sem annars átti að vera nokkuð rólegt. Sem betur fer er skólinn ekki alveg jafnkrefjandi og hann hefur verið síðustu tvö árin. Sjáum til hvort mér takist að haldast í handboltanum eftir áramót þegar kvenna-, fæðingar- og barnalæknisfræðin tekur við.......
Mér tókst síðan að finna mér helgi til að heimsækja hana Dísu í Englandi milli prófa hérna í desember. Mjög skemmtileg ferð, alltaf gaman að hitta Dísu, og skólabókardæmi um það hvernig maður nær að upplifa það helsta í London á sem stystum tíma!!
Nú á ég bara augnlæknisfræðina eftir og síðan er ég komin í kærkomið JóLAFRÍÍÍ, án samviskubits og allt of mikillar vinnu ?
Sem sagt; mjög lærdóms- og vinnuríkt ár nánast að baki. Ég vil sérstaklega þakka Hjördísi, Hörpu, Möggu Dís og svo auðvitað mömmu og pabba (bestu sálgæslumenn sem hægt er að hugsa sér) fyrir að hjálpa mér að viðhalda geðheilsu minni í vor!!
Vona að þið öll hafið haft það gott í ár og ég hlakka mikið til að sjá hvað árið 2006 hefur upp á að bjóða....

GLEÐILEG JÓL TIL YKKAR ALLRA OG FARSÆLT KOMANDI ÁR!!!

Jólakveðja,

2005-12-20T15:31:00.000Z

Smá pæling: hvort ætli sé ástæðan fyrir því að Pepsi Max haldi athygli minni við lesturinn; koffeinið eða vegna þess að það er þvaglosandi og ég þarf að fara á klóesttið á hálftíma-fresti?!?!?

Sólarhringur í jólafrí!!!

2005-12-19T20:46:00.000Z

Afhverju fær maður alltaf jólalögin á heilann??? Það er alveg óþolandi, sérstaklega þegar maður situr og er að reyna að læra!
Annars eru komnir 30 dagar í þessu blessaða nammibindidi mínu með einni undantekningu..... hittumst nokkur úr bekknum að spila á föstudagskvöldið, hann Pétur kom með ís sem hann hafði búið til ða krafðist þess að ég myndi smakka hann.... átti reyndar eftir að frysta hann á þessum tímapunkti, en ég átti samt að smakka hann!! Hann "gleymdi" bara að segja mér að það væri marsstykki í ísnum, þannig að það má eiginlega segja að Pétur hafi rofið nammibindindið fyrir mig!! Annars held ég að ég sé búin að sanna það fyrir sjálfri mér að þetta sé gerlegt og er búin að ákveða að flýta aðeins dagsetningunni hvenær ég má fá mér nammi... það verður núna á miðvikudaginn kl 16.30, einmitt á sama tíma og ég fer í jólafríííí!!!!

2005-12-05T14:50:00.000Z

Það er bara allt að gerast;

- 15 dagar komnir í nammibindinu sem telst til STÓRtíðinda hjá mér!!

- ég er búin með taugalæknisfræðina ;);), þ.e. tvö próf búin og eitt eftir (+ augnlæknisfræðin og þ.a.l tvö próf eftir en það telst ekki alveg með í þessari lotu þar sem við erum ekki einu sinni búin í tímum - byrjum á fimmtudag og próf 21. des - hraðkúrs!!). Samt ekki alveg gaman að vera búin með taugalæknisfræðina, þetta var mjög skemmtilegt efni og ég hefði alveg viljað hafa meiri tíma til að sökkva mér ofan í það betur. Eins þýðir það að ég þarf að byrja að læra undir næsta próf sem er ekki alveg jafn-uppáhalds hjá mér..... nefnilega geðlæknisfræðin!!! einmitt ástæðan fyrir því að ég er að blogga núna.... afsökun fyrir því að nenna engan vegin að byrja að læra!!

2005-12-02T22:26:00.000Z

Nokkrar staðreyndir;
- 12 dagar komnir í nammibindindinu!!!
- eitt próf búið.... tvö eftir
- 6 dagar í London!
- og Bjarney.... kítlið er í vinnslu

2005-11-27T19:07:00.000Z

Ein vika!!!

2005-11-19T13:18:00.000Z

Taugavakt ...... og ekkert að gera enn sem komið er!! Kemur kannski ekki á óvart fyrst að ég er á vakt, ekki það að ég óski neinum ills, en ef að eitthvað gerist má það alveg vera núna(!!). Annars var ég líka á vakt á mánudaginn og það gerðist nákvæmlega ekki neitt, þannig að ég á nú ekki von á miklu.... er orðin hrædd um að ég hafi þessi áhrif á umhverfið... sem er auðvitað alls ekki svo slæmt (fyrir alla aðra en mig!!).

Annars er það helsta að ég lét plata mig í eitthvað súkkulaðibindindi fram að jólum!! Já, einmitt!! Það á örugglega eftir að ganga hjá mér, súkkulaðigrísnum sjálfum!! Ég hef samt aðeins verið að pæla í þessari blessaðri "fíkn" hjá mér. 95% einstaklinga á geðinu reykja og mjög stór hópur á einnig við áfengis-eða vímuefnavandamál að stríða. Ég bara hreinlega skil ekki afhverju fólk reykir/drekkur/sprautar sig þegar það veit hvaða áhrif það hefur á líkamann, afhverju getur það ekki bara tekið sig saman og hætt?!? hmmmm.... en ég, afhverju hef ég aldrei getað verið í nammibindindi?!?! Held að metið mitt sé tvær vikur... það telst nú varla árangur.... það er eins gott að ég hafi aldrei farið út í sterkari "efni" ;).
Ég held barasta að þetta nammibindini sé ágætis áskorun fyrir mig, ef ég ætlast til þess að aðrir ráði við fíknina sína, á ég þá ekki líka að geta gert það..... eða er þetta kannski ekki fíkn?!? Já, ég ætla að láta reyna á það og tek þessa ákvörðun meðvitað hérna á blogginu þannig að ef ég er að svíkjast undan þá þarf ég líka að svara fyrir því hér!! Byrja á morgun, er þegar fallin í dag (þó ekki súkkulaði!!).

2005-10-26T19:30:00.000Z

Ég sit núna inni í stofu, það er skítkallt og í sjónvarpinu er Kastljósið þar sem fjallað er um snjóflóðið sem féll á Flateyri fyrir 10 árum síðan. Það er ekki laust við að maður fái smá kökk í hálsinn, man mjög vel eftir þessu og þar sem að ég ekki bjó á Íslandi þegar snjóflóðið féll á Súðavík finnst mér þetta snjóflóð mun minnisstæðara. Það spilar auðvitað inn í að maður þekkir svolítið til á Flateyri. Ég fann bloggið hjá Sóleyju Eiríksdóttur sem bjargað var úr flóðinu eftir 9 klukkustundur, það er mjög átakalegt að lesa frásögnina hennar. Ég er búin að kveikja á kerti í glugganum og ég hvet alla til að gera það sama.

Yfir í eitthvað allt annað en jafnvel jafnsorglegt..... þessi geðdeild orsakar mikla naflaskoðun hjá manni. Geðsjúkdómar eru ótrúlega dularfullur heimur og mjög óáþreifanlegir. Það er óhugnalegt hversu mörg einkenni maður getur fundið hjá sjálfum sér, stundum veit maður ekki hvort um ímyndun eða raunveruleg einkenni eru að ræða. Það eru svo margir af jafnöldrum mínum sem hafa lent í slæmum málum, eru bara í einhverjum vítahring sem engin leið virðist vera upp úr. Eins langar manni stundum bara að taka suma og hrista þá til, finnst bara að fólk þurfi að hrista þetta af sér og taka sig saman. Samt er það bara engan vegin að virka þannig og stundum virðist allt vera vonlaust. Það ótrúlega er samt að þetta er alls ekki svona vonlaust í öllum tilfellum. Það myndi engin fara í þessa sérgrein ef aldrei væri um bata að ræða, það fer engin í þannig sjálfsskaparvíti. Sumir sjúklingar ná ótrúlega góðum bata, sumir ná að halda honum aðrir falla aftur í sömu gryfju. Það sem kemur mér eiginlega mest á óvart er það hversu margir geta náð bata. Ég hef kannski ekki bestu reynsluna af geðsjúkdómum þannig að mitt viðhorf hefur alltaf verið mjög neikvætt, en ég hef á síðustu vikum þurft að breyta þessari skoðun minni. Ég er samt langt frá því að vera að fara að velja mér þessa sérgrein, það er 99,99% öruggt að ég eigi aldrei eftir að velja hana!! En það er frábært að hún henti öðrum því það er mikil þörf á þeim.

2005-09-28T17:54:00.000Z

Mótþróaögrunarröskun.... hvurslags orð er þetta eiginlega?!?!? Fyrir þá sem ekki vita betur þá er þetta sjúkdómsgreining sem hægt er að gefa barni.... barnið verður samt örugglega bara enn ruglaðari á að hafa þessa greiningu... ekki einu sinni hægt að segja þetta án þess að hiksta!!! hmmmm.... er að fara að flytja fyrirlestur um þetta blessaða efni á morgun... þarf líklega að nota allt kvöldið bara á að æfa mig á að segja þetta án þess að hiksta; mótþróaögrunaröskun mótþróaröskun, mótBLA!!!

2005-09-22T19:37:00.000Z

Þetta klukkvesen er nú meira ruglið.... ég sem var að gefa út þá yfirlýsingu að ég væri hætt að blogga, þá þvingar litla krílið mig til að segja frá fimm tilgangslausum hlutum um sjálfa mig....

1. Ég faldi mig undir sæti í bíói á ET þegar ég var 5 ára því ég var skíthrædd við myndina og neitaði að setjast aftur upp í sætið fyrr en myndin var búin.

2. Ég vann Albrechtsen Cup í ár!

3. Ég dýrka bangsímon og á erfitt með að kaupa ekki hluti tengda honum

4. Ég þarf alltaf að vera í samstæðum nærfötum fyrir nokkrum árum

5. Ég rotaðist 6 ára gömul þegar ég var að hjóla niður stíginn milli Ölduslóðinar og Hringbrautinar, brunaði út á götu og beint á bíl. Eftir það voru gulu stólparnir settir upp til að krakkar eins og ég ekki brunuðu út á götu.

Ég klukka Hjördísi boltastelpu, Bryndísi rannsóknarnörd, Júllu cosmoskvísu, Möggu Dís læknanema og Söndru frænku. Fyrir þær sem ekki vita hvað "klukk" er þá er það leikur sem tröllríður bloggheiminn þessa stundina. Þeir sem eru klukkaðir þurfa að setja á bloggið sitt fimm gagnslausa hluti um sjálfan sig og senda síðan klukkið áfram - góða skemmtun!!

2005-09-19T14:36:00.000Z

Afhverju bloggar fólk? Vegna þess að það hefur frá einhverju spennandi og skemmtilegu að segja og/eða vegna þess að það býr langt frá sínum ástvinum og vill leyfa því að fylgjast með í sínu daglega lífi. Eða þá að því finnist gaman að skrifa.... hef komist að því hérna upp á síðkastið að mér finnst þetta bara ekki gaman.... þarf alltaf að pína mig til að skrifa eitthvað og í flestum tilfellum verður það þá bara eitthvað væl um það hvað ég hef það erfitt.... held að það sé bara betra að sleppa því....

2005-09-05T21:06:00.000Z

Það er nú meira ruglið að vera komin heim aftur. Eins og það var gott í Tyrklandi, þá tókst mér algjörlega að rústa því þessa fáu daga sem ég var í Köben. Það var auðvitað frábært veður hjá okkur í skírninni en ég gerði ekki alveg ráð fyrir hitastigsmuninum á Tyrklandi og Köben.... ekki nema 10-15 °C (35 í Tyrklandi, 20 í Köben). Mér tókst því að krækja mér í þetta rosalega kvef og það er það versta sem að maður gerir að fara að fljúga með kvef.... ég er núna með verstu hellur ever og heyri nákvæmlega ekki neitt.... sem er frekar slæmt þegar maður þarf að sitja 8 tíma fyrirlestra alla þessa vikuna!! Ég er nú kannski að gera aðeins meira úr þessu en nauðsynlegt er, en miðað við sæluna sem við Júlla vorum í fyrir viku síðan er þetta ömuglegt!!
Svona til að toppa allt þá er dagurinn í dag búin að vera alveg öfugsnúinn. Vaknaði eftir tæpa fimm tíma svefn í morgun, tómur ísskápur, grútskýtug föt út um alla forstofuna þar sem ég opnaði hana í nótt til að finna tannburstann minn og síðan frekar daprir fyrirlestrar í geðlæknisfræði sem ekki er júst mitt uppáhald!! Reyndi síðan að opna lófatölfuna mína rétt eftir hádegi en komst þá að því að hún hafði hent öllu út sem var á henni!! En til að nefna svolítið jákvætt þá er talvan mín í toppstandi eins og er. Anders tók hana í gegn meðan ég var í Tyrklandi, hann er auðvitað algjör snillingur en kannski svolítið dapurt að hann skammaði mig fyrir nákvæmlega sömu hluti og eftir að hann tók hana í gegn í fyrra..... ég kann auðvitað EKKERT á svona vírusprógrömm og update.... ef talvan virkar, þá virkar hún.... ef ekki þá er æðislegt að eiga yndislegasta frænda í heimi.... verst bara að hann búi í Danmörku!!
Jæja, það er líklega best að ég fari að kíkja á þennan glósubunka sem liggur á gólfinu mínu við hliðin á óhreina þvottinum...... eða kannski að maður fari bara að þvo þvott!!

2005-09-02T21:30:00.000Z

SNILLD!!! Algjorlega lysandi fyrir ferdina! Hrein afsloppun a frabærum stad. Ferdasagan verdur ad fylgja med seinna, madur er a fullu i undirbuningi fyrir skirnaveisluna a morgun en thad er audvitad naudsynlegt ad detta adeins inn a veraldarvefinn svona eftir viku pasu. Ætladi bara ad lata vita ad madur se a lifi ef e-r hefdi ahuga a thvi.....

2005-08-26T18:40:00.000Z

Jæja, thad er komid ad thvi ad fara til Tyrklands, eda svona næstum thvi. Tharf ad vakna fyrir allar aldir i fyrramalid, fara med lest til Kastrup og svo er madur bara farin. Th.e. ef hun Julia skilar ser fra Paris!!
Annars er eg buin ad hafa thad alveg ædislegt herna i Koben. Fekk frabæran morgunmat i gærmorgun med Rikke og Anders og sidan forum vid Rikke i bio i hadeginu!! Forum sidan a Strikid, en eg verd ad segja ad H&M hafi valdid mer vonbrigdum.... thad er nu ekki oft ad thad gerist. Nadi samt ad kaupa adeins en thad var nu ekki neitt midad vid oft adur!! Dagurinn i dag er eg sidan buin ad eyda med liltu dullunni minni henni Amalie. Sotti hana i leikskolann og forum vid ad gefa ondunum i ruma tvo klukkutima. Thad var algjor snilld og thessi krakki er algjor snillingur. Hun er ekki einu sinni thriggja og halfs ars, en hun talar alveg reipbrennandi - heldur alveg heilum samtolum uppi!!
Jæja, ætla ad hætta thessu og fara ad "hygge mig" med Gitte og Poul. Efast storlega um ad thad verdi bloggad fra Tyrklandinu en thad er aldrei ad vita.....

2005-08-21T21:00:00.000Z

ÍSLANDSMEISTARAR 2005!!!!!

2005-08-21T13:19:00.000Z

I´m alive!!! Mér tókst að hlaupa hlaupið til enda en samt ekkert miklu meira en það.... Hjördís hélt heiðri okkar uppi, lenti í öðru sæti í okkar aldursflokki - glæsilegt hjá stúlkunni!!
Annars var dagurinn í gær alveg æðislegur, kokteilboð hjá Kristínu með ´gömlu´ handboltastelpurnum og síðan Sálin á Nasa. Verð reyndar að viðurkenna að fæturnir mínir voru farnir að gefa eftir í lokinn þannig að maður var komin heim á þokkalegum skikkanlegum tíma!!

Svo sá ég eitt í gær sem mér fannst eiginlega svolítið sorglegt eða spennandi... það fer eftir því úr hvoru sjónarhorninu maður horfir. Þegar ég var að keyra Hvammabrautina á leiðinni til mömmu og pabba sá ég andarmömmu rölta yfir götuna með fjóra andarunga í eftirdragi. Mjög skemmtileg sjón þar til að ég sá kött koma valhoppandi ca 10-20 metrum á eftir. Hann nánast dillaði skottinu á leið til þeirra meðan að andarmamman reyndi að forða ungunum sínum. Ég náði því miður ekki að sjá endarlokin á þessum eltingarleik þar sem að óþolimóður bílstjóri var á eftir mér en ég efast stórlega um að andarungarnir hafi allir komist heim í hreiðrið....

Annars er það FH-Valur í kvöld!! FHingar geta tryggt sér Íslandsmeistaratitilinn annað árið í röð og maður ætlar nú ekki að missa af því. Móðir mín er meira að segja búin að flýta sunnudagskvöldverðinum þannig að við pabbi komumst á leikinn. Nú verður rigningin bara að hætta og þá verður þetta skemmtilegt! - ÁFRAM FH -

2005-08-19T02:07:00.000Z

Það versta við að vera kölluð út á nóttinni er þegar maður kemur heim aftur þá er alveg vonlaust að leggjast niður og sofna. Sérstaklega í útköllum eins og ég var í áðan - nefblæðing!! Greyið maðurinn, búinn að koma þrisvar sinnum til mín með nefblæðingu og í hvert skiptið sem að hann sér mig hættir hann að blæða þannig að lítið sem ekkert er hægt að gera fyrir hann. Hann verður greinilega svona hræddur þegar hann sér mig enda ekkert skrýtið miðað við þá meðferð sem ég er búin að veita honum í vikunni. Held að þetta sé það versta sem hægt er að lenda í, svona aftari nefblæðingar... virkilega ógeðslegt og þvílíkar pyntingar til að stöðva blæðingarnar.... mæli ekki með þessu!!

Hjördís plataði mig í 10 km hlaup á laugadaginn.... ég er búin að skrá mig þannig að þetta mun víst gerast. Hef samt mínar efasemdir um hvort að ég geti klárað hlaupið.... hljóp þetta á 50 mín með Júllu fyrir nokkrum árum... í ár er takmarkið bara að klára. Þannig að ef einhver á leið um miðbæðinn og Vesturbæinn á laugadaginn milli kl 11 og 13 má viðkomandi kannski aðeins líta í kringum sig og kannski pikka mig upp ef ég ligg meðvitundarlaus í kantsteininum... það væri vel þegið!
Annars er stefnan auðvitað sett á menningarnóttina, þe ef heilsan leyfir!!

Jæja, best að reyna að fara að sofa... maður á víst að mæta í vinnuna aftur eftir rúma fimm klukkutíma!!

2005-08-15T13:38:00.000Z

Jæja, þá er ég búin að bæta inn veðurlýsingum fyrir bæði Kaupmannahöfn og Antalya sem er staðurinn sem Júlla og ég ætlum að spóka okkur um á eftir tæpar tvær vikur. Þetta lítur mjög vel út og það er spáð sól og heiðskýrðu veðri alla vega næstu vikuna. Nú verður það bara að haldast (allir að krossa fingur).

2005-08-13T18:16:00.000Z

HÚN Á AFMÆLI Í DAG.......

2005-08-12T23:45:00.000Z

Það er í dag ár síðan að ég keypti þessa íbúð sem þýðir að ég er búin að búa ein í heilt ár!! Ég var ekki alveg viss um að ég gæti búið ein fyrstu nóttina sem ég svaf hérna, en ég komst sko að öðru - þetta hefur verið æðislegt.
Þó er tvennt sem ég hef komist að sem hefði verið gott að hafa einhvern hjá sér (svona fyrir utan þau skipti sem manni langar að kúra)..... þegar maður þarf að bera brúnkukrem á bakið og svo þegar maður vaknar og risastór fluga/konguló liggur á gólfinu við hliðin á rúmminu manns!! Oj bjakk! Það var einmitt það sem ég sá þegar ég vaknaði í gærmorgun. Kvikindið var reyndar hálf-meðvitundarlaust en lá samt þarna - risastórt og loðið! Ég kallaði ósjálfrátt á hann pabba minn, en það gekk nú eitthvað illa þar sem að hann var um 10 km í burtu (þrátt fyrir að ég hafi hrópað hátt - sorry nágrannar!). En það var ekkert annað að gera að að ganga frá þessu sjálf. Ekki ætlaði ég að fara í vinnuna og skilja kvikindið eftir á gólfinu. Hefði ekki vilja koma heim, kvikindið horfið og ég ekki haft græna glóru um hvar það væri!! Ég kastaði því glasi yfir dýrið, setti blað undir það og kastaði því út - ég tel sjálfa mig vera mikla hetju að hafa gert þetta sjálf!

Annars svona til að bæta við síðustu færsluna mína þá er ég loksins komin í frí.... eftir 18 daga stanslausa vinnu(upp á hvern einansta dag)... ég ætla sko að njóta þess að liggja uppi í rúmmi í fyrramálið... bara að því að ég get það!! Annars er lítið planað um helgina þannig að ef einhverjum langar að gera eitthvað þá er ég til í margt (þó ekki í fallhlífastökk).

Góða helgi!!!!

2005-08-12T15:29:00.000Z

Hálftími í helgarfríííí!!!!!!!

2005-08-09T23:43:00.000Z